Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Δυο χέρια πέρασμα.





Το σκίτσο αυτό σκαρώθηκε “κατόπιν παραγγελίας
για να συνοδέψει την ανάρτηση του φίλου μου του Μάνου


17 σχόλια:

Thalassenia είπε...

Το σχόλιο το άφησα εκεί.
Πολύ σωστά τα λέει.

Καλησπέρα.

Μανος είπε...

Κανόνισε γιατί θα γίνεις ο επίσημος σκιτσογράφος μου με τέτοιο ταλέντο.
;)

ippoliti_ippoliti είπε...

Το έγραψα και πρίν, εξαιρετικά εύγλωττο σκίτσο.
Καλό βράδυ

Riski είπε...

Υπάρχει καμιά φρέσκια ιδέα για το τι ταιριάζει να ζωγραφιστεί πάνω στο λυτρωτικό και θριαμβευτικό λευκό, όταν με το καλό τελειώσουν και το δεύτερο χέρι οι μπογιατζήδες, ή ν' αφήσω τη φαντασία μου να οργιάσει;

tsalapeteinos είπε...

Βλέπω καλλιτέχνη αδερφέ ότι για να τα βγάλεις πέρα αναλαμβάνεις και σκίτσα κατά παραγγελία, κάτι που είναι κατανοητό μεσούσης της τρομερής κρίσης. Απαραίτητο το ασβέστωμα λοιπόν πάνω από τις παλαιοκομματικές τοιχογραφίες, αλλά παίρνοντας την πάσα α λα... Μέσσι από τη Riski, ορίστε μια πρόταση για πιο καλαίσθητη και επαναστατική επικάλυψη του τοίχου:

http://www.justseeds.org/images/02EZLN_400.jpg

Σελιτσάνος είπε...

Εύχομαι το σκίτσο σας να βγει προφητικό...

Roadartist είπε...

poly kalo
!!!!

Τσαλαπετεινός είπε...

Thalassenia: Καλησπέρα κι από μένα. Καλά έκανες που άφησες το σχόλιο από εκεί. Εκεί είναι η ανάρτηση. Εδώ έχουμε απλώς αναδημοσίευση. ;-)

Μανος : Αρκεί βέβαια να μην αργώ τόσο όσο αυτή την πρώτη φορά ε;
;-)

Τσαλαπετεινός είπε...

ippoliti_ippoliti : Να σαι καλά. Σε ευχαριστώ και πάλι.

Riski : Πώς θα σου φαινόταν η ιδέα- δεν υποκρύπτει κανένα υπόγειο βαθυστόχαστο πολιτικό μήνυμα- να αφήναμε για λίγο τους τοίχους λευκούς; Έτσι βρε αδελφέ για να ξεκουραστεί λίγο το μάτι μας...

Τσαλαπετεινός είπε...

tsalapeteinos: Αχ! Αδελφέ μου. Το ασβέστωμα δε γίνεται με ρολό, αλλά με βούρτσα. Όχι ασβέστωμα, λοιπόν. Πλαστικό χρώμα. Με ένα χέρι αστάρι προηγουμένως.
Το λινκ σου οδηγεί σε επαναστατικά λευκή σελίδα.

Σελιτσάνος: Θα σας πίστευα αν είχατε βάλει στο τέλος θαυμαστικό και όχι αποσιωπητικά!

Roadartist: Σε ευχαριστώ! Καλό ξημέρωμα...

Riski είπε...

Σκεφτόμουν το ενδεχόμενο να αφήναμε κάτι πολύ ξεχωριστά παιδιά να κάνουν γκράφιτι, ή ακόμα και πολύ μικρότερα να μουτζουρώσουν ή να ζωγραφίσουν με την ψυχή τους.
Το λευκό αν δε "σπάσει" εγκαίρως μπορεί να μας κουράσει πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να ξεπέσουμε και πάλι στα σύμβολα. ;)

Τσαλαπετεινός είπε...

Riski:

Riski !!!
Άσε λίγο τους τοίχους λευκούς να ξεκουραστεί το μάτι...
Άντε γιατί φλερτάρω με την ιδέα να ανεβάσω μια δωδεκάδα λευκές αναρτήσεις. (Μουσική έχω βρει για τις 5 πρώτες)

Καληνύχτα. ;-)

latecomer είπε...

Καλημέρα!
Ε όχι και να τ' αφήσουμε άσπρο, σαν νοσοκομείο θα είναι!

theorema είπε...

Επιτέλους, ας πάρουμε λίγη ανάσα. Ας σταθούμε για μια στιγμή απέναντι στο ενδεχόμενο ενός ολόλευκου τοίχου κι ας αρχίσουμε να φανταζόμαστε και να σχεδιάζουμε τα πάντα από την αρχή. Μόνο σε καλό μπορεί να μας βγει, αισιόδοξα με κάνει και νιώθω.

Τσαλαπετεινός είπε...

latecomer: Για λίγο, όχι για πάντα...
Μην σκέφτεσαι τα νοσοκομεία- που δεν νομίζω ότι είναι πλέον λευκά- σκέψου τα σπίτια των Κυκλάδων...


theorema: Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις!
;-)

apos είπε...

Συμφωνώ εν μέρει. Διαγραφή χρειάζονται και οι υπόλοιποι.

Τσαλαπετεινός είπε...

apos: Έλα στη θέση του καλλιτέχνη που παίρνει την παραγγελία. Από την οπτική γωνία που στήθηκε το σκίτσο, δύο τοίχοι φαινόταν. Αν μου πεις βέβαια ότι ως πτηνό θα μπορούσα να επιλέξω το bird view, θα σου πω ότι έχεις δίκιο

;-)

buenas tardes