Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

ΔΙΑΒΑΖΩ, τα βραβεία.

Βραβείο Μυθιστορήματος στην Ιωάννα Καρυστιάνη

για το βιβλίο της Τα σακιά, Εκδόσεις Καστανιώτη

"Σήμερα έχω την εντύπωση ότι έχουν γίνει γενικά αποκαλυπτήρια, ο κόσμος όπως τον ξέραμε δεν υπάρχει πια, είναι σαν όλα να αλλάζουν, όλα δύσκολα. Αλλά φταίμε αν δεν προσέξαμε γιατί τα σημάδια υπήρχαν σε μία κοινωνία που είχε εξελιχθεί σε κοινωνία αστοργίας, υπήρχαν μέσα στα ίδια τα σπίτια. Το σπίτι του καθενός μας δεν είναι το μικρό σπίτι στο λιβάδι, υπάρχει γύρω του μια πολύπλοκη βία: η βία μίας παιδείας χωρίς ανθρωπιστικό περιεχόμενο, η βία με την οποία αντιμετωπίζονται οι ηλικιωμένοι και βέβαια η βία της γλώσσας που τη δούλεψα ιδιαίτερα στο βιβλίο." από τον Αγγελιοφόρο

Βραβείο Ποίησης εξ’ ημισείας,

στον Χριστόφορο Λιοντάκη για τη συλλογή

Στο τέρμα της πλάνης, Εκδόσεις Καστανιώτη...

φωτογραφία: © E.KE.BI, 2001. Ορδόλης

ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Ό,τι αρνήθηκε να μπει στις λέξεις αυτές

για κάποιους άλλους είναι προορισμένο.

Άλλοι σίγουρα θα διαβάσουν τον κόσμο

καλύτερα από μένα

...και στον Κώστα Μαυρουδή

για τη συλλογή Τέσσερις εποχές, Εκδόσεις Κέδρος

η εικόνα από το Πανδοχείο

Βράδυ λοιπόν στο Λουτράκι

για να επιστρέψω στο θέμα

κινούνταν όπως είπα οι βεντάλιες

μύριζαν άνθη στο παραθαλάσσιο σινεμά

και η θεία εκείνη

με κάρτες από το Εβιάν

τη Ρώμη και απ' το θέρετρο του Κορινθιακού

[...]

πέθανε ήσυχα μου είπαν στο κρεβάτι.

Βραβείο Διηγήματος-Νουβέλας στον Αλέξανδρο Ίσαρη

για το βιβλίο του Βίνκελμαν ή το Πεπρωμένο, Εκδόσεις Κίχλη

"Όποτε καταπιάνομαι με ένα λογοτεχνικό κείμενο, ποιητικό ή πεζό, ενεργοποιούνται μνήμες και λειτουργίες που σχετίζονται με όλες μου τις ιδιότητες. Αυτό είναι αναπόφευκτο, αφού ο ποιητής, ο μεταφραστής, ο ζωγράφος και ο φωτογράφος συγκατοικούν στο ίδιο πρόσωπο. Ειδικά σε αυτό το βιβλίο, όπου υπάρχουν πέντε διηγήματα εν μέρει αυτοβιογραφικού χαρακτήρα, είναι εμφανές πως ο δημιουργός τους κινείται σε πολλά επίπεδα, άλλοτε ως ποιητής, άλλοτε ως εικαστικός καλλιτέχνης και άλλοτε ως μεταφραστής." από τον zelig on drugs.

Βραβείο Λογοτεχνικού Δοκιμίου- Μελέτης

στον Κωνσταντίνο Τσουκαλά για το βιβλίο του

Η επινόηση της ετερότητας, Εκδόσεις Καστανιώτη

"...με διακατέχει είναι ένα είδος κριτικής απαισιοδοξίας. Το αντίδοτό της είναι μόνον ένα: η πεποίθηση ότι η ιστορία δεν τελειώνει ποτέ· η πεποίθηση ότι τα πράγματα πάντα ανοίγονται προς κατευθύνσεις τις οποίες κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Και κυρίως η πεποίθηση ότι δεν είναι δυνατόν να κυριαρχεί ένα σύστημα, το οποίο τελικά καταλήγει να συνιστά ύβρι έναντι όλων των αξιακών προδιαγραφών του νεωτερικού ευρωπαϊκού πολιτισμού και του Διαφωτισμού. Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, αυτή η ύβρις να επικρατεί επ’ άπειρον. Θα υπάρξει και νέμεσις." από την Καθημερινή

Αναλυτικά για τα βραβεία του λογοτεχνικού περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ και για την τελετή απονομής στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη χθες 17/5, εδώ.

Όλες οι υποψηφιότητες εδώ.