Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Η Συνάντηση

Τις προάλλες, συνάντησα τυχαία στο κέντρο, έναν αγαπημένο φίλο. Είχαμε πολύ καιρό να βρεθούμε· για την ακρίβεια, είχαμε για χρόνια χάσει ο ένας τα ίχνη του άλλου. Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη καταφύγαμε στο Galaxy στη Σταδίου. Ήταν νωρίς το βράδυ μιας καθημερινής και δεν είχε κόσμο. 

Πριν μας σερβίρει ο κύριος Γιάννης, είχαμε ήδη αρχίσει να εξιστορούμε εναλλάξ τί μας συνέβη τα χρόνια που μεσολάβησαν από την εποχή που βρισκόμασταν καθημερινά στη δουλειά. Δουλειές, σχέσεις, περιπέτειες· τα σημαντικά στην αρχή, τα πολύ βασικά, με διακοπές όμως κάθε φορά που θυμόμασταν κάποιον συνάδελφο. Με τις κλασσικές ερωτήσεις: “Έχεις νέα του Αργύρη;” ή “Ξέρεις τι απέγινε η Ειρήνη;” 

Είχαμε την τύχη να δουλεύουμε στην ιδανική δουλειά: εξαιρετικά δημιουργική, ζωντανή και καλοπληρωμένη. Ζήσαμε αναπόφευκτα και αρκετές δύσκολες στιγμές, με εντάσεις και θυμούς, μα είχε δέσει τόσο καλά εκείνη η μεγάλη ετερόκλητη ομάδα που όλα τα ξεπερνούσε και συνέχιζε ακάθεκτη· όλα εκτός από το αναπάντεχο τέλος. 

Μερικές ώρες αργότερα και ενώ το Galaxy είχε πια γεμίσει χωρίς να το πάρουμε είδηση απορροφημένοι καθώς ήμασταν από την κουβέντα, αποφασίσαμε να φύγουμε μεν αλλά να ξανασυναντηθούμε πολύ σύντομα. Άνοιξε πρώτος το κινητό του για να αποθηκεύσει τον αριθμό μου. Τότε είδα στην οθόνη το άβαταρ ενός γνωστού ιστολόγου. Το σχολίασα αμέσως και μετά από μια μικρή, ελάχιστη παύση, μού απάντησε κάπως χαμηλόφωνα: “Εγώ είμαι ο Χ”

Αυτή η τρομερή δήλωση, όπως καταλαβαίνετε, ανέβαλε αυτόματα την αναχώρησή μας και ενώ είχαμε ήδη πληρώσει, περάσαμε σε ένα ακόμα γύρο. Τον κοίταζα εξεταστικά υπό την επήρεια της συνταρακτικής αποκάλυψης αλλά και του αλκοόλ που είχε προηγηθεί, φυσικά τού έκανα πολλές ερωτήσεις τη μία μετά την άλλη και τέλος τού εξομολογήθηκα πως η εικόνα που είχα σχηματίσει για τον Χ. παρακολουθώντας τις αναρτήσεις του, λίγη σχέση είχε με την πραγματικότητα. 

Σίγουρα θα αναρωτιέστε γιατί δεν αποκάλυψα αμέσως ότι είμαι ο Τσαλαπετεινός. Η ζωή καθώς λένε είναι ωραία, μα νομίζω ότι μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερη αν τη ρουφάς γουλιά-γουλιά και δεν την κατεβάσεις μονορούφι. Αν το έκανα αμέσως, θα είχαμε σίγουρα ένα δυνατό κρεσέντο. Προτίμησα εγωιστικά να απολαύσω  το γεγονός ότι εγώ "ήξερα", ενώ εκείνος όχι και να αποκαλυφθώ λίγο αργότερα. Έτσι η βραδιά θα αποκτούσε δραματουργικά περισσότερο ενδιαφέρον αφού θα είχαμε δύο γερές κορυφώσεις αντί μιας. Σε αυτό το σημείο πρέπει να ομολογήσω ότι φυσικά και σκέφτηκα -από την πρώτη μάλιστα στιγμή- το ενδεχόμενο να αγνοούσε την ύπαρξη του πτηνού. Οπότε αρχικά βάλθηκα να το ανιχνεύσω. 

-Και δε μού λες; Παρακολουθείς άλλους μπλογκερς; 

-Ναι, αρκετούς. 

-Διαβάζεις τον Α; 

-Ανελλιπώς! 

-Α! Κι εγώ. Πολύ καλός, ε; 

-Ναι, εξαιρετικός! 

-Τότε θα διαβάζεις και τον Ψ; 

-Ναι, πολύ συχνά. 

-Τον Τσαλαπετεινό; 

-Ναι κι αυτόν. 

-Τον Ζ; 

-Μα βέβαια. 

Θα συνέχιζα για λίγο ακόμα αν δεν με έκοβε λέγοντάς μου: “Καλά, εσύ πώς τους ξέρεις όλους αυτούς;” Χαμογέλασα. Γύρισα να πάρω ένα ακόμα τσιγάρο, το άναψα και άφησα τον αναπτήρα δίπλα στο ποτήρι μου που ήταν και πάλι άδειο. Τον κοίταξα κι ύστερα έσκυψα προς το μέρος του και του είπα χαμηλόφωνα: “Είμαι ο Τσαλαπετεινός”. Ήταν η σειρά του να γουρλώσει τα μάτια· για μια στιγμή μόνο, γιατί μετά έσκασε στα γέλια, λέγοντας ένα μακρόσυρτο “Μάααλιστα!” και ύστερα γύρισε και ζήτησε από τον κύριο Γιάννη να μας βάλει ένα ποτό ακόμα.



Το ποστ αυτό αφιερώνεται φυσικά στον Χ, αλλά και σε όλους τους φίλους ιστολόγους που καμιά φορά αναρωτιούνται ποιός ή πώς είναι  ο τσαλαπετεινός· με μια επισήμανση: μπορεί ήδη να τον ξέρουν, χωρίς να το ξέρουν. 

Σε όσους δεν έχουν αναρωτηθεί ποτέ, αφιερώνω το What The World Needs Now με τον Stanley Turrentine στο σαξόφωνο 

η φωτογραφία του Galaxy από εδώ, αλλά στην ασπρόμαυρη εκδοχή της

26 σχόλια:

δύτης των νιπτήρων είπε...

τον δύτη τον διάβαζε; κλπ

Σελιτσάνος είπε...

Μα πως είναι δυνατόν να μην ξέρουν πως είναι ο Τσαλαπετεινός αφού έχετε και φωτογραφία και σκίτσο στη σελίδα σας;

Τσαλαπετεινός είπε...

δύτης των νιπτήρων: Πας να θολώσεις τα νερά για να μην σκεφτεί κανείς: "Βρε, μήπως με το Δύτη τα έπινε τις προάλλες ο Τσαλαπετεινός;"

;-)

Τσαλαπετεινός είπε...

Σελιτσάνος: Ε μα, ξέρετε τώρα τι συμβαίνει. Κινδυνεύω να χαρακτηριστώ αυτοαναφορικός με τόσα σκίτσα και φωτο κι εκείνοι άπιστοι Θωμάδες.

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Εγώ το "Δύτη" τον διαβάζω. Όταν γράφει βεβαίως.

Αυτός ο "Τσαλαπετεινός" ποιος είναι;

Theorema είπε...

Ημουν δίπλα σας!
Μάαααλιστα...

Τσαλαπετεινός είπε...

Γιώργος Κατσαμάκης:Κι εγώ τον διαβάζω τον Δύτη όταν γράφει. Όταν δεν γράφει, κάνω επαναλήψεις στα παλιά του ποστ.

Ο τσαλαπετεινός είναι αυτός ο τύπος που σε φωτογράφησε τυχαία, την περασμένη άνοιξη έξω από την Ακαδημία. Το θυμάσαι ή να ανεβάσω τη φωτογραφία;

Τσαλαπετεινός είπε...

Theorema: Το γεγονός ότι δε μού μιλήσατε με πλήγωσε αφάνταστα. Μάλιστα το συζήτησα με τον Χ.

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Κάποτε χάζευα έναν ττσαλαπετεινό να μασά τα φύλλα της ματζουράνας μας...λες να είχαμε ανταμώσει;

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Εγώ τον Τσαλαπετεινό τον διαβάζω. Όταν γράφει βεβαίως.


υγ; αυτός ο "Δύτης ποιος είναι;

Τσαλαπετεινός είπε...

Γιαγιά Αντιγόνη: Πω πω! Προδόθηκα!
Καλό μεσημέρι γιαγιά Αντιγόνη!

Τσαλαπετεινός είπε...

Γιώργος Κατσαμάκης: Ναι τον διαβάζεις, αλλά σε βλέπω που πας συνέχεια σε μια παλιά ανάρτηση με μυρμήγκια και μουρμουράς.

Ο δικός μας Δύτης, είναι των Νιπτήρων. Ξέρω έναν ακόμα αλλά δεν έχει μπλογκ. Αλλά ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος...

Σταυρούλα είπε...

Αφού όπως λες τον διάβαζες και τον εκτιμούσες ήσουν τυχερός. Σκέψου να μην εκτιμούσες ή να αντιπαθούσες το άτομο για όσα έγραφε.

Θα έλεγα ως την Σάββατο απόγευμα πως αποκλείεται να σε έχω συναναστραφεί και να μην το ξέρω. Μετά το πάρτυ κρατάω μια επιφύλαξη.

(Δεν τρώμε ούτε εγώ ούτε ο Κατσαμάκης. Υπόψιν...
Επίσης ούτε δέρνουμε . Όχι αμέσως δλδ :P )

ολα θα πανε καλα... είπε...

με τέτοιες ''κορυφώσεις'',αυτό δεν ήταν συνάντηση απο τα παλιά - ο τέλειος οργασμός ήταν.
Καλησπέρα σας.
Θα επανέλθω σε προηγούμενες αναρτήσεις σου.
Η ''όλα θα πάνε καλά'' που δε διαβάζει ανελλιπώς.

Margo είπε...

Αφού του το είπες στο τέλος πάλι καλά. Παράδειγμα αυτοσυγκράτησης!!!

Έχει περάσει από το μυαλό μου φευγαλέα.. κάποτε.. πως με bloggers που κρατάνε τόσο καλά την ανωνυμία τους όπως εσύ, πολύ πιθανόν να βρίσκονται στο διάβα μας και να μην το ξέρουμε. Είναι και τα νταλαβέρια με τους Μυκονιάτες πολλά τελευταία και λέω.. λες; Χαχαχα!

Καλό βραδάκι Τσαλαπετεινέ μου :-)

Roadartist είπε...

Ωραίο :):)

new-girl-on-the-blog είπε...

(Κι) Αυτά είναι τα ωραία!

(..επειδή εκτός των αναρτήσεων διαβάζω κάποιες φορές και τα σχόλια σ' αυτές, οφείλω να πω ότι γέλασα πολύ με το σχόλιο του Σελιτσάνου!)

Στέλνω την καλησπέρα μου απ' την συμπρωτεύουσα!(..ωχ..πρόδωσα την ταυτότητά μου;)
;-)

xtina είπε...

ανακούφιση-να παίζεις τόσο καλά κρυφτό που να μη σε βρει κανείς, δεν έχει πλάκα!
ωραία ατμόσφαιρα, κι ο κύριος γιάννης είναι ο καλύτερος οικοδεσπότης (τοστάκι φάγατε?)
καλημερούδια!

Yannis Tsal είπε...

Aδελφέ μου, δεν ξέρω αν το έχεις αντιληφθεί, αλλά οι μπλόγκερς συνεχίζουν την παράδοση των μεσαιωνικών συντεχνιών!

Τσαλαπετεινός είπε...

Σταυρούλα: Σκέψου και το άλλο: τη στιγμή που το ρώτησα αν ξέρει τον τσαλαπετεινό, να έλεγε: “Ποιόν; Αυτόν τον...” και να με στόλιζε κανονικά.

Εγώ πάντως από το πάρτυ κρατάω το ham της Έφης. Νοστιμότατο ;-)

(Μπορεί να μην τρώτε, να μην δέρνετε αμέσως αλλά είσαστε και οι δυο μεγάλα ζιζάνια οπότε σας φοβάμαι. Άσε που ειδικά ο Κατσαμάκης αν με γνωρίσει θα με βάζει να γράψω ένα αφιέρωμα τη βδομάδα)

Τσαλαπετεινός είπε...


ολα θα πανε καλα...: Ήταν θέμα σκηνοθεσίας. Βλέπεις προτίμησα να σκηνοθετήσω τη βραδιά και μετά να την αντιγράψω στο μπλογκ, παρά να αφήσω τα πράγματα στην τύχη τους.

Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!

Τσαλαπετεινός είπε...


  Margo: Μια ώρα κρατήθηκα! Έσπασα ατομικό ρεκόρ αυτοσυγκράτησης.

Πάντως για να μην έχεις αγωνία, όταν θα έρθω στο νησί και συναντηθούμε θα σου πω αμέσως το σύνθημα και θα καταλάβεις. Ελπίζω ότι το θυμάσαι, αλλά καλού κακού το επαναλαμβάνω: “Μού έχεις τάξει γεμιστά”

Τσαλαπετεινός είπε...


Roadartist: Ωραίο δε λες τίποτα!

Τσαλαπετεινός είπε...

New-girl-on-the-blog: Πρώτα πρέπει να διαβάζεις τα σχόλια του κυρίου Σελιτσάνου και μετά τα ποστ. Είναι άκρως διεισδυτικά και φημίζονται για το χιούμορ τους.

Όσο για το άλλο που σου ξέφυγε, εκείνη την ώρα δεν ήταν κανείς μέσα, εγώ το ξέχασα ήδη οπότε δεν κινδυνεύεις. ;-)

Τσαλαπετεινός είπε...

xtina: Στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν κρυφτό. Αν δεν ξέρεις ότι ο άλλος έχει κρυφτεί, δεν τον ψάχνεις καν.

Ο κύριος Γιάννης μας περιποιήθηκε με το παραπάνω!

Τσαλαπετεινός είπε...


Yannis Tsal: Μμμ...αυτό είναι ωραίο θέμα! Πρέπει όμως να γίνει ομάδα εργασίας για να το ερευνήσει.