Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μιχάλης Γκανάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μιχάλης Γκανάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

Η Ανταλλαγή


Μας σύστησε τις προάλλες κοινός φίλος και από αμηχανία περισσότερο – δε συναντάς δα και κάθε μέρα αγαπημένους ποιητές- βιάστηκα να πω ότι έχω μια φωτογραφία του από εκδήλωση μερικά χρόνια πριν στον Ιανό. Πρέπει να ήταν σε παρουσίαση βιβλίου της Ζατέλη, τον Νοέμβρη του 09, όταν είχα εντοπίσει τον Μιχάλη Γκανά ανάμεσα στους παραβρισκόμενους.

“Να σου δώσω e-mail να μού τη στείλεις;” ρώτησε κι αμέσως αναζήτησα και βρήκα χαρτί και στυλό. Καθώς εκείνος σημείωνε, θυμήθηκα δύο σχόλια στην ανάρτηση που είχα ανεβάσει δύο χρόνια πριν με το ποίημά του “Της Αγάπης” που συνοδεύονταν από την εν λόγω φωτογραφία. Το πρώτο σχόλιο ήταν της Σταυρούλας κι έλεγε: “Είναι προσιτός κι ευγενής άνθρωπος πέρα από αγαπημένος ποιητής” ενώ στο δεύτερο ο κύριος Σελιτσάνος σημείωνε:”Τον θυμάμαι στην Δωδώνη ως "απλό" πωλητή βιβλίων. Που με περισσή ταπεινοφροσύνη, μπορούσε να σε βοηθήσει και να σε κατευθύνει στις επιλογές σου. Αργότερα έμαθα ποιος είναι και ομολογώ ότι θαύμασα το ήθος.”

Έτσι, πήρα το θάρρος -που άγγιζε τα όρια του θράσους- να τού πω τη στιγμή που μού έδινε το χαρτί με την ηλεκτρονική του διεύθυνση: “Θα σας στείλω τη φωτογραφία, αλλά θέλω αντάλλαγμα...” Με κοίταξε παραξενεμένος και συμπλήρωσα:“...να μού γράψετε ένα στίχο σας στο ίδιο χαρτί”. Χαμογέλασε -σαν να του άρεσε η ιδέα της ανταλλαγής- το σκέφτηκε λίγο κι ύστερα άρχισε να γράφει: “Θα `χουμε σε παλιό καθρέφτη...”





αναδημοσίευση στο toportal.gr 

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


στην Πόπη

Μπακίρι από Γιαννιώτη γανωτή
να φέγγει να σπιθοβολάει το γέλιο σου,
τα λόγια σου να σκᾶνε μέσα μου
σάν τις χειρομπομπίδες.
Κορμί πού λάχτιζες σαν ἀγριμάκι
προτοῦ  σε πάρει ὁ ὓπνος,
τρεῖς νύχτες τώρα με διπλό προσκέφαλο
ἀχνίζω νικοτίνη,
τρέχω με ὀγδόντα πυρετό
ὓστερα με διακόσια
τρελαίνομαι στίς δημοσιές.
Κι ἡ μοναξιά ἓνα μάθημα πικρό
κι ὁ θάνατος μιά μαύρη κουβαρίστρα,
ἒλα με τήν αγάπη,
ἒλα με το νερό.
Μή λείψεις ἂλλο μη μ` ἀφήσεις
παλάμη διάφανη κι ὀρθή καρδιά,
πού σ` ἀγαπῶ πού με τρομάζεις,
μού μοῦ `δωσες ψωμί κι ἀστροφεγγιά
το μέταλλο τοῦ στήθους πάλι
και τοῦ κορμιοῦ το κοιμισμένο τύμπανο. 


Μιχάλη Γκανᾶ


Από την ποιητική συλλογή Ἀκάθιστος Δεῖπνος εκδόσεις Καστανιώτη 1994

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Βουβά Χτυπήματα



Είναι κάτι να ξέρεις τις δυσκολίες σου,
ν` αρθρώνεις την ψυχή σου
σα δύσκολο σταυρόλεξο,
πότε κάθετα πότε οριζόντια,
περνώντας κάθε τόσο
από μεγάλα σκοτεινά τετράγωνα, 
σκοντάφτοντας πάνω σε ξεχασμένους φίλους.
Επιφυλακτικοί συνήθως
και κάποτε ανειλικρινείς,
γεμάτοι σημάδια από βουβά χτυπήματα.
Ρωτάς πώς έγινε
κι άλλος σου λέει
πως γλίστρησε στο μπάνιο,
άλλος σου λέει 
πως γλίστρησε στο δρόμο,
γέμισε ο τόπος πεπονόφλουδες. 




του Μιχάλη Γκανά,  από τη συλλογή Ακάθιστος Δείπνος, εκδόσεις Καστανιώτη. 

Φωτογραφία: Sally Mann, Proud Flesh


Μουσική: Gymnopédie 1,  Erik Satie