Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Απριλίου 2014

“υπεχρεώθη να επέμβη”

Τις πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου 1967 η κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ανατράπηκε από μια ομάδα άγνωστων αξιωματικών. Ο πρωθυπουργός, υπουργοί, βουλευτές πολιτικά πρόσωπα, ανώτεροι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων και πολλοί πολίτες συνελήφθησαν ή τέθηκαν σε περιορισμό. Άρχισε να ισχύει κατάσταση πολιορκίας, άρθρα του Συντάγματος ανεστάλησαν, ειδικά δικαστήρια συστάθηκαν, τα πολιτικά κόμματα διαλύθηκαν και σχηματίστηκε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Κόλλια. Την πραγματική εξουσία είχαν αξιωματικοί του στρατού με επικεφαλής τους Γ. Παπαδόπουλο, Ν. Μακαρέζο και Σ. Πατακό, οι οποίοι και εξαπέλυσαν δριμύτατο “κατηγορώ” κατά των εκλεγμένων κυβερνήσεων του παρελθόντος, προβάλλοντας ως κύρια απειλή τον κομουνιστικό κίνδυνο.

Οι πρωινές εφημερίδες είχαν ήδη εκδοθεί κανονικά με τα νέα τη ημέρας. Η Καθημερινή και η Αυγή είχαν προλάβει να συμπεριλάβουν και ένα μικρό άρθρο με την είδηση των βραδινών κινήσεων του στρατού. Ελάχιστα φύλλα όμως είχαν μπορέσει να κυκλοφορήσουν. Εκδότες, διευθυντές εφημερίδων, συντάκτες και αρκετοί δημοσιογράφοι ήταν ανάμεσα στους συλληφθέντες. Οι πρωινές εφημερίδες κυκλοφόρησαν πάλι την Κυριακή 23 Απριλίου, και οι απογευματινές τη Δευτέρα 24 του μηνός. Πέντε εφημερίδες όμως- η Καθημερινή(1) και Μεσημβρινή, η Ελευθερία, η Αυγή και η Δημοκρατική Αλλαγή(2)- δεν εμφανίστηκαν ξανά. Την Κυριακή τρεις πρωινές, ο Ελεύθερος Κόσμος, η Ακρόπολις και το Βήμα ήταν οι μόνες που κυκλοφόρησαν. Αντίθετα από τις προηγούμενες εκδόσεις τους και οι τρεις είχαν πολλές ομοιότητες.

Στο Βήμα της 23ης Απριλίου τα γεγονότα της 21ης κάλυψαν το ένα τρίτο περίπου της πρώτης σελίδας. Τίτλος του κεντρικού άρθρου ήταν η είδηση “Ωρκίσθη Κυβέρνησις υπό τον κ. Κ. Κόλλιαν” και η υπότιτλος η ανακοίνωση “Το διάγγελμα του Πρωθυπουργού και αι προγραμματικαί δηλώσεις της Κυβερνήσεως”. Το άρθρο της εφημερίδας ήταν περιγραφικό και βασισμένο σε επίσημες δηλώσεις. Συνεχιζόταν στην τελευταία σελίδα. Τα υπόλοιπα πρωτοσέλιδα άρθρα είχα θέματα τελείως διαφορετικά. Δίπλα σε εκείνο της ορκωμοσίας ήταν ένα με θέμα το πρόσφατο ταξίδι στο διάστημα. Ένα άλλο είχε θέμα την ανθρώπινη ιδιοφυία στην ιατρική. Επίσης δημοσιευόταν με εξωτερική είδηση, ένα μη πολιτικό χρονογράφημα, ένα άρθρο για την ηλεκτροπαραγωγή και ένα κείμενο του Αντρέ Μορουά.

Το πραξικόπημα ειδησεογραφικά και αρθρογραφικά κάλυπτε ολόκληρη την πρώτη σελίδα του Ελεύθερου Κόσμου στις 23 Απριλίου. Ενώ ο κεντρικός τίτλος της εφημερίδας ήταν “Ο Στρατός ανέλαβε την εξουσία” ο υπότιτλος ήταν ίδιος με του Βήματος, “Ωρκίσθη Κυβέρνησις υπό τον κ. Κ. Κόλλιαν” και το περιεχόμενο λίγο πολύ παρόμοιο.

Τα δύο τρίτα της πρώτης σελίδας ήταν αφιερωμένα στο κύριο άρθρο του Ελεύθερου Κόσμου, υπογεγραμμένο από τον εκδότη του Σάββα Κωνσταντόπουλο. Τίτλος του άρθρου ήταν “Η μοιραία πορεία” και είχε θέμα τα γεγονότα της 21ης Απριλίου. Το άρθρο κατά κάποιο τρόπο δικαιολογούσε την ανατροπή του καθεστώτος. “Αι περιστάσεις υπεχρέωσαν τον Στρατόν να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία” σημείωνε. “...Εβαδίζαμε μοιραίως προς την έκρηξιν” συνέχιζε. “...Ο στρατός φορεύς υγιούς πατριωτικού πνεύματος” παρακολουθούσε “...με προσοχή αλλά και "με συνεχώς αυξανόμενη ανησυχία την επιδείνωση των πραγμάτων” και “υπεχρεώθη να επέμβη”. Και κατέληγε με τη διαπίστωση: “...Η πράξις του προκάλεσε γενικήν ανακούφισιν.”


Οι πρώτες απογευματινές εφημερίδες εμφανίστηκαν τη Δευτέρα, 24 Απριλίου. Ανάμεσά τους η Βραδυνή, η Απογεματινή και τα Νέα. Οι τίτλοι των εφημερίδων ήταν παρόμοιοι με φραστικές μόνο διαφορές. Κεντρικό θέμα ήταν οι πληροφορίες “των αρμοδίων υπηρεσιών” για την επέμβαση της “άκρας αριστεράς, εν συνεργασία με δυναμικούς πυρήνες της κεντροαριστεράς...να προκαλέσουν...αιματηράς ταραχάς...και να επιχειρήσουν κατάλυσιν του κράτους” με την ευκαιρίαν μιας πολιτικής συγκέντρωσης της Ενώσεως Κέντρου στη Θεσσαλονίκη. Οι φράσεις “Αιματοκύλισμα της Θεσσαλονίκης είχε οργανώσει η κεντροαριστερά. Ο Στρατός απεσόβησεν τας ταραχάς” ήταν ο τίτλος της Βραδυνής. “Ο Στρατός επενέβη προς αποσόβησιν αιματηρών ταραχών στην Θεσσαλονίκη που θα εξεδηλούντο κατά τη χθεσινή συγκέντρωση της Ενώσεως Κέντρου” της Απογευματινή και “Ο Στρατός απεσόβησε αιματοκύλισμα” των Νέων. Τα κείμενα των άρθρων ήταν και πάλι βασισμένα σε επίσημες ανακοινώσεις.

Κύριο άρθρο δημοσίευσε μόνο η Απογευματινή. “Με αισιοδοξία” ήταν ο τίτλος του και θέμα είχε τα γεγονότα της εβδομάδας. Μεταξύ των άλλων υπογράμμιζε “ζήτημα...είναι...πώς θα βαδίσωμεν προς την...ομαλότητα...ημπορούμε να είμεθα αισιόδοξοι...ας προσηλωθώμεν εις το καθήκον μας, ας βοήθησωμεν με όλας τας δυνάμεις μας, ας έχωμεν ως μόνο ορόσημο την Ελλάδα και το εθνικό συμφέρον...” Αντίθετα από το κύριο άρθρο του Ελεύθερου Κόσμου, της Απογευματινής ήταν μικρότερο σε μέγεθος και ανυπόγραφο.

Την Τρίτη 25 Απριλίου, κυκλοφόρησαν κανονικά οι εφημερίδες. Το Βήμα και ο Ελεύθερος Κόσμος εμφανίστηκαν με τους τίτλους των απογευματινών φύλλων της Δευτέρας. Η μόνη προσθήκη ήταν η φράση “Ο Βασιλεύς θα προεδρεύσει του Υπουργικού Συμβουλίου εντός της εβδομάδος”. Τα άρθρα και των δυο αποτελούσαν οι επίσημες ανακοινώσεις.


Υπογεγραμμένο από τον εκδότη της εφημερίδας το κύριο άρθρο του Ελεύθερου Κόσμου είχε τίτλο “Τα οκτώ αίτια” και θέμα τις οκτώ αιτίες του πραξικοπήματος. Σε πολλές θύμιζε αιτίες που είχαν αναφερθεί σε κυβερνητικές ανακοινώσεις. Η διαφορά ήταν οτι μέσω των αιτιών ο Ελεύθερος Κόσμος έκανε γνωστή την προηγούμενη πολιτική του θέση, της ΕΡΕ δηλαδή, λέγοντας ότι “ημείς, η ΕΡΕ, δεν αντιλήφθημεν το νόημα των γεγονότων...” Η αναφορά στην ΕΡΕ και έμμεσα στο Κοινοβούλιο, η ευθύνη του κόμματος και η σχέση της ΕΡΕ με την εφημερίδα έδιναν μεγαλύτερη και άμεση αναγνώριση στο άρθρο. Τέτοια -αυθόρμητη σε μεγάλο βαθμό- αναγνώριση απουσίαζε από παρόμοια άρθρα άλλων εφημερίδων. Με τίτλο “Ο υπέρτατος νόμος” το κεντρικό άρθρο της Βραδυνής, λόγου χάρη, βασιζόταν μόνο σε λόγια από την ομιλία του πρωθυπουργού.

(1) Η Καθημερινή και η Μεσημβρινή με πρωτοβουλία της Ελένης Βλάχου, εκδότριας των δύο εφημερίδων, έκλεισαν αμέσως μετά το πραξικόπημα του Απριλίου. Ενώ το καθεστώς μεσολάβησε για να μην διακοπεί η έκδοσή τους, η διεύθυνση των εφημερίδων αρνήθηκε την επανέκδοσή τους παρ` όλες τις διαβεβαιώσεις προνομιακής μεταχείρισης. Η Ελένη Βλάχου τέθηκε σε περιορισμό, κατάφερε όμως να διαφύγει από την χώρα και να συνεχίσει την προσπάθεια στο εξωτερικό.

(2) Δύο από τις σημαντικότερες εφημερίδες της Αριστεράς, η Αυγή και η Δημοκρατική Αλλαγή, έκλεισαν τις πρώτες ώρες της 21ης Απριλίου μετά από επέμβαση του στρατού.

*Οι ξένες εφημερίδες, τα ξένα περιοδικά και βιβλία συνέχισαν να διανέμονται κανονικά στην Ελλάδα. Αν και η κυκλοφορία τους είχε απαγορευτεί τις πρώτες μέρες, πολύ σύντομα η απαγόρευση εγκαταλείφθηκε. Οι λόγοι ήταν πολλοί. Η διακοπή της διανομής τους θα είχε αρνητικά αποτελέσματα για τον τουρισμό της χώρας. Ένας δεύτερος λόγος ήταν ο μικρός αριθμός των ελλήνων αναγνωστών που είχε πρόσβαση σε αυτά, καθώς λίγοι γνώριζαν καλά μια ξένη γλώσσα και ακόμα λιγότεροι είχαν τη δυνατότητα να τα αγοράσουν. Το μεγαλύτερο μέρος του περιορισμένου αναγνωστικού κοινού των ξένων εντύπων ήταν ήδη αντίθετο. Τρίτος λόγος, ήταν οτι σημαντικό μέρος του πληθυσμού μπορούσε να ακούει ελεύθερα ελληνικά δελτία ειδήσεων από πολλούς ξένους ραδιοφωνικούς σταθμού, όπως από το BBC και την Deutsche Welle, αλλά και αρκετούς από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. 



Τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Στράτου “Αντίθεση και Διαφωνία. Η στάση των εφημερίδων στη Δικτατορία 1967-74”,  Εκδόσεις Καστανιώτη, 1995. (Σελίδες 31,32,33 και 140, 141)

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009

ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΑ...ατάκτως ερριμμένα.



"Οι Γάλλοι πρόεδροι παραδοσιακά αγαπούν την αρχιτεκτονική: ο Πομπιντού (το Μπομπούρ), ο Σιράκ (το μουσείο Quai Branly), ο Μιτεράν (τη γυάλινη πυραμίδα στο Λούβρο και την Ντεφάνς) άφησαν κληρονομιά χτίζοντας μερικά από τα τοπόσημα του Παρισιού. Ο φιλόδοξος Σαρκοζί φαίνεται ότι στοχεύει ακόμη ψηλότερα. Θέλει να βάλει την υπογραφή του στο μεγαλύτερο πολεοδομικό σχέδιο επανένωσης του παρισινού κέντρου με τα παραμελημένα προάστιά του. της Φωτεινής Μπάρκα
Μας αντιγράφουν ασύστολα οι Γάλλοι...


«Χρησιμοποίησα φθαρμένα χαρτόκουτα, που μάζεψα από τα σκουπίδια. Τη φθορά, όμως, τη δαμάζεις μόνο με φθορά. Ετσι, συνέλεξα φθαρμένα από τον χρόνο πρόσωπα από περιοδικά ή οικογενειακές φωτογραφίες... Με ενδιέφερε να αναδιαμορφώσω κάθε πρόσωπο πάνω στο φθαρτό μου υλικό, χωρίς να ξεχνώ ότι διαχειρίζομαι κάτι που θα πήγαινε για πέταμα και του δίνω μια ελάχιστη αξία, ώστε να συνεχίσει να υπάρχει». Δημήτρης Ανδρεάδης στη Ναταλί Χατζηαντωνίου


Σε τρία χρόνια φυλάκιση καταδικάστηκε χθες ο Ιρακινός δημοσιογράφος ο οποίος πέταξε τα παπούτσια του στον Αμερικανό τέως πρόεδρο Τζορτζ Μπους, καθώς κρίθηκε ένοχος για επίθεση εναντίον ξένου ηγέτη.




«Όταν φτάσαμε στη μύτη της Ινδίας, κοιτάξαμε τον ωκεανό και είπαμε: Τώρα τι κάνουμε; Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε, να περάσουμε απέναντι στην Αυστραλία, να δούμε και εκεί τον κόσμο, να ζήσουμε μαζί τους... Κοιτάξαμε τα ποδήλατά μας, άντεχαν ακόμη... Σε δύο χρόνια καταφέραμε να γυρίσουμε τον κόσμο πάνω σε δυο ρόδες». του Θεοφύλακτου Σπατούλα


Με σλόγκαν τη φράση «Το Βερολίνο είναι φτωχό, αλλά σέξι» που επινόησε ο δήμαρχος της πόλης Κλάους Βόβεράιτ, η γερμανική πρωτεύουσα συνεχίζει να γνωρίζει άνθηση στον τουρισμό, παρά την οικονομική κρίση.
«Η Αθήνα είναι γεροντοκόρη, αλλά με μεγάλη προίκα», το δικό μας



του Στάθη από την Ελευθεροτυπία



Οι κινέζοι τα κατάφεραν: Βρήκαν το μεγαλύτερο Κινέζο…εμείς ακόμα ψάχνουμε το Μεγάλο Έλληνα.


«Τα βαρέθηκα όλα, αρκετά έζησα αυτή τη ζωή που δεν έχει νόημα, συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Ολοι με κοροϊδεύουν και κανένας δεν αναγνωρίζει τις δυνατότητές μου» έγραφε, μεταξύ άλλων, στο τελευταίο του διαδικτυακό μήνυμα ο 17χρονος αυτόχειρας και δολοφόνος 15 ανθρώπων σε σχολείο της πόλης Βίνεντεν της νοτιοδυτικής Γερμανίας, Τιμ Κρέτσμερ, μία ημέρα πριν την τραγωδία, που «βύθισε» στο πένθος τη Γερμανία
Και οι τρεις νεαροί στο Νετούνο της Ιταλίας που πυρπόλησαν Ινδό μετανάστη το ίδιο είχαν πει: βαριόταν.


Η περίφημη εκκλησία της Βαρκελώνης Σαγράδα Φαμίλια αναμένεται να λειτουργήσει εντός του 2010, φιλοξενώντας για πρώτη φορά θρησκευτικές λειτουργίες. Το έργο-σφραγίδα του διάσημου Καταλανού αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί κατασκευάζεται από το 1882 έως σήμερα, προσελκύοντας εκατομμύρια επισκεπτών.



«Εάν δεν συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος και εάν δεν υπάρξει συντονισμός δράσεων των πολλών συναρμοδίων φορέων, φοβάμαι ότι θα οδηγηθούμε σε εκρηκτικές καταστάσεις» υπογράμμισε ο κ. Μαρκογιαννάκης
Τη θεσμοθέτηση ενός οργανισμού που θα διαχειριστεί το πρόβλημα του κέντρου της Αθήνας προανήγγειλε από το βήμα της Βουλής ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα Δημόσιας Τάξης.
Ποιοί να συνειδητοποιήσουμε;


Κάτω από τόνους ερειπίων θάφτηκαν έγγραφα 1.000 ετών μετά την κατάρρευση του κτιρίου που στέγαζε το Ιστορικό Αρχείο της Κολονίας, στη Γερμανία. Το Ιστορικό Αρχείο περιελάμβανε χιλιάδες έγγραφα από τη «χρυσή εποχή» της πόλης, τον ιδρυτικό χάρτη του Πανεπιστημίου της Κολονίας που υπεγράφη το 1388 και έγγραφα τα οποία ανακήρυσσαν την Κολονία ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη επί αυτοκρατορίας Φρειδερίκου Γ ΄ το 1475.
Αν συνέβαινε εδώ, μάλλον δε θα ήταν είδηση.




«Εκείνο που με ενόχλησε στην παράσταση της Λυρικής ήταν το... φιλί της ορχήστρας, δηλαδή το φιλί της προδοσίας προς την όπερα, προς την τέχνη και γενικότερα προς την ελευθερία της τέχνης και του δημιουργού» του Νίκου Μπακουνάκη


«Η τηλεοπτική λεύκανση δεν αρκεί για να αμβλύνει τα βαθύτερα γνωρίσματα ενός κομματικού χώρου. Αρκεί πάντως να του αλλάξει προσωρινά την εικόνα, να τη θολώσει, ώστε να διευκολυνθούν τα σενάρια συνεργασίας. Στις κοινωνίες του θεάματος άλλωστε τίποτε δεν θεωρείται ακραίο· ακόμα και το μαύρο μπορεί να αποδοθεί με παλ αποχρώσεις.»
του Παντελή Μπουκάλα










Η τρέχουσα οικονομική κρίση προσφέρει ευκαιρίες για να διευρυνθούν οι εναλλακτικές προτάσεις ανάπτυξης, αλλά το ρεύμα θα μπορούσε να κινηθεί και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η κρίση έχει φοβερές επιπτώσεις, πλήττει τους φτωχούς κι αυτό μπορεί να περιορίσει τις εναλλακτικές επιλογές τους. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία πραγματικά θα εξαρτηθούν, για να δανειστώ τη φράση του Evo Morales, από το αν τα λαϊκά κινήματα πάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο της μοίρας τους. Αν το κάνουν, ναι, υπάρχουν ευκαιρίες». Νόαμ Τσόμσκι, στο Χρόνη Πολυχρονίου

φυσικά και υπήρχαν και πολλά άλλα...
φυσικά και θα μπορούσαν
να είναι όλα σχολιασμένα ή τα περισσότερα


"Pictures In The Dark" του Mark Isham από τη ταινία The Public Eye, 1992



buzz it!