Into Εternity - Armadillo

Το cinedoc παρουσιάζει σήμερα στο Γαλλικό Ινστιτούτο δύο βραβευμένα Δανέζικα ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υπότιτλους. (Το εισιτήριο και για τις δύο προβολές κοστίζει 6 ευρώ)

Για το πρώτο, του Michael Madsen διάρκειας 75` που προβάλλεται στις 7 το απόγευμα ο A.O. Scott των New York Times έγραψε: «Προτίθεμαι να περιγράψω το Into Εternity ως το πιο ενδιαφέρον αλλά και το πιο ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ της χρονιάς.» 

Into Εternity: Με αφορμή την πρώτη επέτειο από τον σεισμό στην Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου 2011, το τσουνάμι και τις εκρήξεις στους πυρηνικούς αντιδραστήρες που ακολούθησαν, το ντοκιμαντέρ θυμίζει τους ανυπολόγιστους κινδύνους που εγκυμονεί η παραγωγή της πυρηνικής ενέργειας για την ανθρωπότητα. Συναρπαστική και συγχρόνως ανατριχιαστικά τρομακτική, η ταινία ταξιδεύει τους θεατές σε έναν κόσμο που δεν έχουν ξαναδεί: εκεί όπου μαζεύονται μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων από τα εργοστάσια παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Στη Φιλανδία έχει κατασκευαστεί το πρώτο «νεκροταφείο» ραδιενεργών αποβλήτων, σκαμμένο στο βάθος ενός τεράστιου γρανιτένιου βράχου. Υπολογίζεται ότι θα παραμείνει ασφαλές για 100.000 χρόνια. Ποιός όμως μπορεί να διανοηθεί και να εγγυηθεί για τις συνέπειες αν ποτέ, για κάποιο λόγο, αυτό το Κουτί της Πανδώρας ανοίξει;

Το δεύτερο ντοκιμαντέρ, το Armadillo του Janus Metz Pedersen, διάρκειας 100` προβάλλεται στις 8.30, έχει αποσπάσει το βραβείο Critics Week Grand Prize στο Φεστιβάλ Καννών 2010

Armadillo: Τον Φεβρουάριο 2009, μια ομάδα Δανών στρατιωτών φτάνει στην βάση Αρμαντίλο του Αφγανιστάν. Μαζί τους, ο ντοκιμαντερίστας Γιάνους Μετζ, ο οποίος, έχοντας πρωτοφανή για τα στρατιωτικά δεδομένα ελευθερία πρόσβασης στο υλικό που κινηματογραφεί την καθημερινότητά τους. Από την ζωή στους κοιτώνες μέχρι την προετοιμασία των αποστολών και τις ίδιες τις μάχες, o Μετζ, γίνεται μάρτυρας μιας πραγματικότητας που θέτει σημαντικά ερωτήματα γύρω από την ηθική της αποστολής τους στο Αφγανιστάν. Οι εν ψυχρώ δολοφονίες Αφγανών, όπως τις κατέγραψε η κάμερα του Μετζ, θα αποτελέσουν αποδεικτικό υλικό για ένα σκάνδαλο που θα θέσει υπό αμφισβήτηση τη σταθερότητα της κυβέρνησης στην πατρίδα τους.

"Οι κολοσσοί του έρωτα"

Στα πλαίσια του CineDoc την ερχόμενη Τετάρτη 6 Οκτωβρίου στις 8 μ.μ προβάλλεται στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Σίνα 31) το ντοκιμαντέρ του Νίκου Μιστριώτη "Οι κολοσσοί του έρωτα". Σενάριο- έρευνα: Μαρία Κουφοπούλου.

Μέρος της ελληνικής κουλτούρας των δεκαετιών του ΄70 και του ΄80, το «καμάκι», σημείο αναφοράς για δεκάδες ανέκδοτα, επανέρχεται στην επικαιρότητα μέσω του ντοκυμαντέρ «Οι κολοσσοί του έρωτα» («Colossi of love»)

Το ντοκυμαντέρ, που γυρίστηκε από τον Νίκο Μιστριώτη σε σενάριο- δημοσιογραφική έρευνα Μαρίας Κουφοπούλου, εστιάζει σε μια παρέα τεσσάρων πρώην «καμακιών» που απλά, άμεσα και με χιούμορ δίνουν μια εικόνα της εποχής που σημάδεψε τις ζωές τους.

«Ηθελα να γυρίσω κάτι ευχάριστο και εύθυμο» είπε στο «Βήμα» ο Νίκος Μιστριώτης, του οποίου η ως τότε εμπειρία στον χώρο αφορούσε ντοκυμαντέρ με θέμα χώρες σε εμπόλεμες καταστάσεις. Παρακολουθώντας μια σειρά σεμιναρίων στο Γαλλικό Ινστιτούτο που αφορούσαν τη διεθνή αγορά του ντοκυμαντέρ, ο Μιστριώτης αντιλήφθηκε ότι απλά θέματα μπορούσαν να στηριχθούν με στόχο τη διεθνή καριέρα. «Θέματα όπως το παγωτό έχουν πέραση, αρκεί να εντάσσονται σε ένα διεθνές πλαίσιο ξεφεύγοντας από τα σύνορα της χώρας τους, όπως με το παγωτό η Ιταλία. Μαζί με τη Μαρία Κουφοπούλου σκεφτήκαμε τα “καμάκια” γιατί ήταν ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της σεξουαλικής απελευθέρωσης στην Ελλάδα και στην εποχή του υπήρξε φαινόμενο στο εξωτερικό».

Πράγματι, το «καμάκι» έγινε συνώνυμο με τον τρόπο που φλέρταραν κάποιοι Ελληνες όταν μετά τα χρόνια της χούντας ο τουρισμός στη χώρα μας αναπτυσσόταν ραγδαία. Το «καμάκι» ήταν ένας νέος τύπος αρσενικού προερχόμενου από χαμηλά κοινωνικά στρώματα, με συγκεκριμένο κώδικα στο ντύσιμο και στην εκφορά των αγγλικών. Στόχος τους ήταν πάντα ένας: νεαρές, ξένες τουρίστριες στο κρεβάτι.

Πέντε είναι τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στους «Κολοσσούς του έρωτα»: ο Μπρούνο, 55 πλέον ετών, που εξακολουθεί να βρίσκεται στις επάλξεις «χτυπώντας» κυρίες, ο 51χρονος Γιάννης, ιδιοκτήτης της θρυλικής ντισκοτέκ «Ηighway» και παντρεμένος πλέον με Φινλανδέζα, ο 42χρονος Γιώργος που παντρεύτηκε δανέζα χορεύτρια στριπτίζ, ο 44χρονος Τάκης, παντρεμένος με Νορβηγίδα, και η Τάρζα, 51χρονη Φινλανδέζα που ήρθε στην Ελλάδα ως ξεναγός και την πρώτη νύχτα γνώρισε τον μετέπειτα έλληνα σύζυγό της με τον οποίο έκανε δύο παιδιά. Σήμερα διατηρούν τουριστικό πρακτορείο.

Το φιλμ περιέχει συνεντεύξεις απ΄ όλους τους πρωταγωνιστές. Κάθε ήρωας με τον δικό του τρόπο φτιάχνει μια εικόνα της εποχής που σημάδεψε τη ζωή του. Μοιράζονται προσωπικές στιγμές, συναισθήματα, αστεία περιστατικά, κάνουν προσωπικές εξομολογήσεις. Επίσης η ταινία διαθέτει αρκετό αρχειακό υλικό από το προσωπικό αρχείο των πρωταγωνιστών, τις ντίσκο όπου γινόταν όλο το παιχνίδι, μια συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη, αλλά και στιγμιότυπα από τις κωμωδίες του που σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά με τις ανεπανάληπτες καμακο-ατάκες τους. Τέλος, έχει αποσπάσματα από το επεισόδιο «Τα καμάκια» της σειράς «Εδώ και σήμερα» της ΕΡΤ που λογοκρίθηκε στον αέρα ύστερα από παρέμβαση της Μαργαρίτας Παπανδρέου το 1983.

«Η υποδοχή που είχαμε όταν προτείναμε το σχέδιο της ταινίας στο σεμινάριο Discovery Campus ήταν ενθουσιώδης» μας είπε ο σκηνοθέτης.

Μάλιστα, προτού καν γυριστούν, οι «Κολοσσοί του έρωτα» ήταν το ένα από τα 15 σχέδια που κρίθηκαν κατάλληλα για διεθνή πορεία. Ενδιαφέρον για την ταινία έχουν δείξει οι σκανδιναβικές χώρες, ενώ, καθ΄ ότι συμπαραγωγή ΕΡΤ- γερμανικού δικτύου ΑRΤΕ, το φιλμ έχει αγοραστεί από τηλεοπτικά δίκτυα αρκετών χωρών της Ευρώπης, ανάμεσα στις οποίες η Γαλλία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Αυστρία και η Ισπανία.

Το κείμενο του Γιάννη Ζουμπουλάκη, από το Βήμα 3/3/2010