Into Εternity - Armadillo

Το cinedoc παρουσιάζει σήμερα στο Γαλλικό Ινστιτούτο δύο βραβευμένα Δανέζικα ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υπότιτλους. (Το εισιτήριο και για τις δύο προβολές κοστίζει 6 ευρώ)

Για το πρώτο, του Michael Madsen διάρκειας 75` που προβάλλεται στις 7 το απόγευμα ο A.O. Scott των New York Times έγραψε: «Προτίθεμαι να περιγράψω το Into Εternity ως το πιο ενδιαφέρον αλλά και το πιο ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ της χρονιάς.» 

Into Εternity: Με αφορμή την πρώτη επέτειο από τον σεισμό στην Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου 2011, το τσουνάμι και τις εκρήξεις στους πυρηνικούς αντιδραστήρες που ακολούθησαν, το ντοκιμαντέρ θυμίζει τους ανυπολόγιστους κινδύνους που εγκυμονεί η παραγωγή της πυρηνικής ενέργειας για την ανθρωπότητα. Συναρπαστική και συγχρόνως ανατριχιαστικά τρομακτική, η ταινία ταξιδεύει τους θεατές σε έναν κόσμο που δεν έχουν ξαναδεί: εκεί όπου μαζεύονται μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων από τα εργοστάσια παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Στη Φιλανδία έχει κατασκευαστεί το πρώτο «νεκροταφείο» ραδιενεργών αποβλήτων, σκαμμένο στο βάθος ενός τεράστιου γρανιτένιου βράχου. Υπολογίζεται ότι θα παραμείνει ασφαλές για 100.000 χρόνια. Ποιός όμως μπορεί να διανοηθεί και να εγγυηθεί για τις συνέπειες αν ποτέ, για κάποιο λόγο, αυτό το Κουτί της Πανδώρας ανοίξει;

Το δεύτερο ντοκιμαντέρ, το Armadillo του Janus Metz Pedersen, διάρκειας 100` προβάλλεται στις 8.30, έχει αποσπάσει το βραβείο Critics Week Grand Prize στο Φεστιβάλ Καννών 2010

Armadillo: Τον Φεβρουάριο 2009, μια ομάδα Δανών στρατιωτών φτάνει στην βάση Αρμαντίλο του Αφγανιστάν. Μαζί τους, ο ντοκιμαντερίστας Γιάνους Μετζ, ο οποίος, έχοντας πρωτοφανή για τα στρατιωτικά δεδομένα ελευθερία πρόσβασης στο υλικό που κινηματογραφεί την καθημερινότητά τους. Από την ζωή στους κοιτώνες μέχρι την προετοιμασία των αποστολών και τις ίδιες τις μάχες, o Μετζ, γίνεται μάρτυρας μιας πραγματικότητας που θέτει σημαντικά ερωτήματα γύρω από την ηθική της αποστολής τους στο Αφγανιστάν. Οι εν ψυχρώ δολοφονίες Αφγανών, όπως τις κατέγραψε η κάμερα του Μετζ, θα αποτελέσουν αποδεικτικό υλικό για ένα σκάνδαλο που θα θέσει υπό αμφισβήτηση τη σταθερότητα της κυβέρνησης στην πατρίδα τους.

Δύσκολη μέρα.

Δύσκολη μέρα. Πολύ δύσκολη. Ειδικά όταν δεν διαθέτεις αυτό το μοναδικό...-να το πω χάρισμα;- των Ιαπώνων που κάνει τους ξένους ανταποκριτές να εκφράζουν τον θαυμασμό τους για τον απίστευτο έλεγχο των συναισθημάτων μπροστά στην ακραία φυσική καταστροφή.

Μόνο ο Ναότο Καν, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός ξεφεύγει του κανόνα της στωικότητας της Άπω Ανατολής και αναφωνεί : «Τι στο διάβολο συµβαίνει;» Κι είναι να απορεί κανείς με την απορία του καθώς διαβάζει ότι η κυβέρνησή του είχε δεσμευτεί για την αναβάθμιση της ασφάλειας σε όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας που είχαν κριθεί επισφαλείς ήδη από το 2008.

Υπό την ορατή απειλή της πυρηνική καταστροφής σχεδόν ξεχνάς τις σκηνές που δυσκολεύτηκες να πιστέψεις ότι ήταν αληθινές κι όχι από ταινία που του χρόνου θα κέρδιζε επάξια όσκαρ ειδικών εφέ. Ξεχνάς ότι για τη Μιναµισανρίκου χρειάστηκε GPS ώστε να εξακριβωθεί η τοποθεσία που βρισκόταν η πόλη και ότι η θάλασσα ξεβράζει ασταμάτητα πτώματα εκεί όπως και εδώ άλλωστε.

Κι ενώ γηραιός αυτοκράτορας Ακιχίτο απευθύνει διάγγελμα στο λαό, το χιόνι καλύπτει τις περιοχές που έχουν πληγεί δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες των σωστικών συνεργείων αλλά και τη ζωή των άστεγων που άφησαν πίσω τους ο σεισμός και το τσουνάμι.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στρέφεσαι μετά πάλι δυτικά, γιατί ακούς το γιο του τρελού σκύλου να λέει:"Το πρώτο που ζητάμε από αυτόν τον κλόουν είναι να δώσει πίσω τα χρήματα". Διαβάζεις ότι οι ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία ετοιμάζουν προσχέδιο ώστε να επιβληθούν αυστηρότερες κυρώσεις προς το καθεστώς Καντάφι από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η δε Γερμανία δια στόματος Βεστερβέλε δηλώνει: «Δεν επιθυμούμε την εμπλοκή σ’ έναν πόλεμο επί βορειοαφρικανικού εδάφους» ενώ ήδη οι δυνάμεις του Καντάφι προελαύνουν προς τη Βεγγάζη.

Δύσκολη μέρα σου λέω. Πολύ δύσκολη.

Η εικόνα από εδώ. 

Μουσική: Solitude, Ryuichi Sakamoto.