Αλάσκα έξω η εθνική-
χιόνι, κρύο κι ερημιά- φίσκα μέσα το
βραδινό λεωφορείο. Παραμονή, σαρανταπέντε
αμίλητοι στα καθίσματα και πέντε
-αποφασισμένοι να κάνουμε Χριστούγεννα
σπίτια μας- όρθιοι στο διάδρομο. Οι
τέσσερις τουλάχιστον, γιατί ο πέμπτος,
ένας πιτσιρικάς Αλβανός, άμα φτάναμε
ξημερώματα, είχε μπροστά του μια ώρα
μέχρι τα σύνορα κι από κει, άλλες δώδεκα
για το χωριό του.
Νιάτα που αντέχουν,
μα μετά την Αλαμάνα τα παίξαμε κι εμείς
και ο κλιματισμός. Αλάσκα μέσα κι έξω.
Nα μυρμηγκιάζουν τα μάτια από τις νιφάδες
στα τζάμια και το κορμί από το κρύο και
την ορθοστασία. Έβγαλε όμως ο Αλβανός
ένα κονιάκ και μας έδωσε. Πρώτα στους
όρθιους κι ύστερα στους καθισμένους.
Στόμα- στόμα, το μπουκάλι έκανε γύρο.
Κανένας δεν αρνήθηκε. Πενήντα γουλιές
βάλσαμο κι άλλες τόσες ευχές στον
πιτσιρικά που ήπιε τελευταίος την
τελευταία γουλιά, από το μπουκάλι που
είχε δώρο για τον πατέρα του.
Θες το οινόπνευμα
που ζέστανε για τα καλά το μέσα μας, θες
το πνεύμα των Χριστουγέννων πού ήταν
στον δρόμο κι ερχόταν όπως κι εμείς,
κάποιος σηκώθηκε κι έδωσε τη θέση του.
Ύστερα άλλοι τέσσερις. Έτσι, αλλάζοντας
θέσεις βγήκε άνετα το υπόλοιπο ταξίδι.
Στο ΚΤΕΛ, αποχαιρετίσαμε τον Εμίρ και
τού ευχηθήκαμε μόνο “καλή συνέχεια”
γιατί όπως μας είπε ήταν Μουσουλμάνος.
Οι
“Πενήντα Γουλιές Χριστούγεννα”,
γράφτηκαν για το αφιέρωμα που φιλοξενεί
στις σελίδες της η εφημερίδα Αυγή υπό
το γενικό τίτλο “Η
Χριστουγεννιάτικη Ιστορία μου”.
Για το πρώτο μέρος -που δημοσιεύτηκε
την ημέρα των Χριστουγέννων- έγραψαν επίσης η
Ιφιμέδεια,
το Βυτίο
η Ποδηλάτισσα, οι Κυνοκέφαλοι
και Ο
Ήχος του Ανέμου. Το δεύτερο μέρος του
αφιερώματος, με έξι ακόμα κείμενα
ιστολόγων, θα δημοσιευτεί στην Αυγή την
ημέρα της Πρωτοχρονιάς. Μην τη χάσετε!