"...στις συναναστροφές μου, έχω πάρει ένα μπουζούκι, παίζουμε με τα φιλαράκια μου και ανακαλύπτω μια ομορφιά στην παραδοσιακή μουσική που μου ήταν άγνωστη. Ήταν σαν να είχα ανοίξει το σεντούκι της γιαγιάς και έβγαζες από μέσα πράγματα κι’ έβγαζες κι’ έβγαζες και τελειωμό δεν είχανε. Και βάλθηκα να το σπουδάσω αυτό το πράμα με μια ήδη δοσμένη γλώσσα, γιατί μου ήταν δοσμένη αυτή η γλώσσα. Ήτανε κτήμα μου. Ήτανε η μητρική μου γλώσσα. Προσπάθησα να εκφραστώ με την δοσμένη αυτή γλώσσα." από συνέντευξη στον Orfeus το 2006
"Η καριέρα μου χτίστηκε αποκλειστικά μέσα από τη σκηνή και τις ζωντανές εμφανίσεις. Λιθαράκι λιθαράκι γέμισαν τα θέατρα. Μπορώ να περιγράψω και να θυμηθώ αρκετά μέρη στα οποία πήγα και έπαιξα μπροστά σε 13 ανθρώπους. Τη δεύτερη χρονιά έγιναν 300 και την τρίτη 1.500. Σε κάθε περίπτωση στόχος ήταν να περάσουμε καλά...Είχα πάντοτε καλούς συνεργάτες και πάντα μοιραζόμασταν τα πράγματα "καϊκίσια". Εγώ είχα ένα μικρό λεωφορείο Φολκσβάγκεν, οπότε έπαιρνε ένα μερτικό το αυτοκίνητο κι οι υπόλοιποι μοιράζαμε τα κέρδη σε ισόποσα μέρη...Ετσι αρχίζουν όλα. Το αν θα το διατηρήσεις μέχρι τέλους εξαρτάται από το πόση δύναμη και αντοχή έχεις να λες όχι. Ευτυχώς είχα -και έχω- μια πολύ καλή σύντροφο, τη φοβερή Βαρβάρα, η οποία πάντα με κρατούσε με ασφάλεια στη γη. Αν δεν έχεις κάνει καλή ναυτιλία, πνίγεσαι γρήγορα. Είναι πολύ εύκολο να σε παραπλανήσει η απίστευτη θέρμη, η ενέργεια και η αποδοχή του κοινού" από συνέντευξη στη Ματούλα Κουστένη το 2009
Διαβάστε τη ανάρτηση της Niemandsrose
