Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Ιχθυόπιττα ή το κου(του)ρού ψαράκι


Όταν ένας μπλόγκερ έχει κλειστεί για τόσο μεγάλο διάστημα στην κουζίνα μιας ανάρτησης οφείλει αν σέβεται τον εαυτό του και τους αναγνώστες του να επανεμφανιστεί τουλάχιστον με ένα πιάτο φαγητό.

Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα να αποφύγω τη μαγειρική - “πού να ανάβεις φούρνους καλοκαιριάτικα" σκέφτηκα – αλλά η αγαπητή Φοράδα με επανέφερε εις την τάξιν. Οπότε...να το ψάρι στην πιατέλα.




Πρώτη παραλλαγή

“Το μικρό ψαράκι” (για δύο άτομα)

ΥΛΙΚΑ

Ένα πακέτο ζύμη κουρού (χρησιμοποιούμε μόνο το ένα φύλλο)

200 gr καπνιστός σολωμός

250 γρ τυρί Philladelphia

άνηθος

ξύσμα ενός λεμονιού

λίγο λάδι

μια ροδέλα ελιάς για το μάτι


ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Κόβουμε σε μικρά κομμάτια τον σολωμό και τον ανακατεύουμε με το τυρί, τον ψιλοκομμένο άνηθο και το ξύσμα του λεμονιού.

Απλώνουμε το ένα από τα δυο φύλλα ζύμης κουρού του πακέτου- που στο μεταξύ έχουμε ξεπαγώσει- σε επιφάνεια αλευρωμένη ώστε για να μην κολλήσει και το χωρίζουμε στη μέση. Χαράζουμε πρώτα το ένα και μετά το άλλο κομμάτι με ένα κοφτερό μαχαίρι στο σχήμα του ψαριού προσπαθώντας το ένα που θα σκεπάσει να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο.

Σε ένα ταψί τοποθετούμε αντικολλητικό χαρτί και το επαλείφουμε με λάδι. Μεταφέρουμε το μικρότερο κομμάτι και απλώνουμε πάνω την γέμιση έτσι ώστε η κοιλιά του ψαριού να έχει περισσότερη. Από τα κομμάτια της ζύμης που περίσσεψαν κόβουμε το πτερύγιο το τοποθετούμε στη ράχη και στη συνέχεια σκεπάζουμε με το μεγαλύτερο φύλλο.

Προσεκτικά με τα χέρια μας κάνουμε τις απαραίτητες διορθώσεις στο σχήμα και στον όγκο και στην συνέχεια κλείνουμε την πίτα πατώντας με πιρούνι γύρω γύρω στις άκρες. Τέλος προσθέτουμε τα βράνχια, το μάτι με τη ροδέλα ελιάς και με ένα μικρό μαχαίρι χαράζουμε με υπομονή ένα ένα τα λέπια.

Αφού λαδώσουμε το ψαράκι το ψήνουμε σε φούρνο που έχουμε προθερμάνει στους 180 βαθμούς για 35-40 λεπτά, αρχικά σκεπασμένο με ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί που βγάζουμε στη συνέχεια ώστε να ροδίσει.





Δεύτερη παραλλαγή

"Το μεγάλο ψάρι" (για τέσσερα άτομα)

Υλικά

Ένα πακέτο ζύμη κουρού( χρησιμοποιούμε και τα δύο φύλλα)

δύο κονσέρβες τόνου (αφαιρούμε το λάδι)

200 gr ανθότυρο

100 gr τριμμένο gouda

100 gr κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας

Άνηθος

Δύο φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένο.

Ξύσμα ενός λεμονιού

Λίγο λάδι

Μια ροδέλα ελιάς

(εκτέλεση: η ίδια με παραπάνω)



Μουσική: La mucura (η μικρή κανάτα) τραγούδι από την Κολομβία που γνώρισε πολλές εκτελέσεις. Το ακούμε- και χορεύουμε- με τους Mariachi Mexico De Pepe Villa




Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω


Ζητείται επειγόντως αρχική φράση, καινούρια ή ελαφρώς μεταχειρισμένη από απελπισμένο μπλόγκερ που παραμένει επί σαράντα ημέρες παροπλισμένος και αδυνατεί να επανακάμψει με τις δικές του δυνάμεις παρά τη σφοδρή επιθυμία που τον διακατέχει.

Θα εξεταστούν εξονυχιστικά όλες οι σοβαρές προσφορές, αλλά θα εκτιμηθούν ιδιαιτέρως και θα επικρατήσουν όσες εναρμονίζονται με το ύφος του παρόντος ιστολογίου και βεβαίως οι επίκαιρες – αρκεί να μην είναι σχετικές με την οικονομική κρίση, το ασφαλιστικό ή την επικείμενη επέτειο της Κουβανικής επανάστασης.

Αμοιβή συζητήσιμη, απολύτως μετρητοίς.

Μουσική : El Manisero με την ορχήστρα του Xavier Cugat