Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πίτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πίτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Άμα έχεις κέφια...


... θα βρεις ένα τρόπο να στεγνώσει γρήγορα ο μαϊντανός και ο άνηθος, έξω στον αέρα. Μα μην τυχόν και ξεχαστείς: πρέπει να τα μαζέψεις γρήγορα πριν παγώσουν απ` το χιονιά.

Το κρύο, ζητάει σούπα για αρχή. Χορτόσουπα. Ζαρζαβάτια διάφορα, φρέσκα, ψιλοκομμένα, μπόλικο κρεμμύδι, καρότα, σέλινο, μαϊντανό, πιπεριά, μανιτάρια. Εξωτική πινελιά τα ολοστρόγγυλα κολοκυθάκια φερμένα από το Μεξικό και οι ντόπιες πατάτες από το Αϊντάχο. 


Μόλις τσιγαριστούν όλα μαζί, να τα σβήσεις με λευκό κρασί. Μόνο να κοιτάξεις να το ρίξεις αργά από ψηλά, γιατί κι η διαδικασία του μαγειρέματος μπορεί να είναι θέαμα.

Από ψηλά να ρίξεις και την κρέμα γάλακτος στο μείγμα της γέμισης για την πίτα. Κι όταν σε ρωτήσουν “τί πίτα είναι αυτή;” να πεις σοβαρά, με ύφος σεφ “free style cheese pie” και ας αναρωτιέσαι μετά πόσα ήταν τα είδη των τυριών που ανακάτεψες με τα αυγά και τον άνηθο. 


Το φύλλο -τί τύχη κι αυτή να βρεις έτοιμο, ωραίο χωριάτικο φύλλο- να το στρώσεις με μπόλικες ζάρες όπως το έκανε η γιαγιά σου η μακαρίτισσα και να τη μνημονεύεις καθώς θα διπλώνεις τις άκρες με βρεγμένα δάχτυλα.
 
Σαλάτα να κάνεις πράσινη και να βάλεις της Παναγιάς τα μάτια. Κι αν οι Λατίνοι της παρέας σε ρωτήσουν, τί έχει μέσα, πάλι με σοβαρό ύφος να τους πεις: “los ojos de Virgen”. Κι ας σε πουν “loco cocinero”.

Αν βρεις και Agrino -το μπλε όμως- να ετοιμάσεις ριζότο με θαλασσινά για κύριο πιάτο. Τσιγάρισέ το λίγο μαζί με φρέσκα κρεμμυδάκια, ρίξε μετά και την καβουρόψιχα, το καλαμάρι σε ροδέλες και τις γαριδούλες.
 
Κι αν είσαι πολύ τυχερός και βρεις ούζο από το Πλωμάρι, με αυτό να τα σβήσεις. Να ρίξεις μπόλικο, να μυρίσει Αιγαίο όλο το Queens από ένα τηγάνι πάνω σε ένα τόσο δα κουζινάκι με δυο μάτια. 
Τραπεζομάντιλο δεν υπάρχει, αλλά κάπου θα βρεις ένα ρολό άσπρο χαρτί να στρώσεις το τραπέζι. Πέτα και μερικές ψαλιδιές γύρω- γύρω για να στρώσει καλά και να έχει την τσαχπινιά του.

Κι επειδή όπως είπαμε από την αρχή, έχεις κέφια, πιάσε ένα μαρκαδόρο και σκάρωσε στα γρήγορα ένα Ποσειδώνα λεβέντη στη μια γωνιά, με την τρίαινά του, έτοιμη να τσιμπήσει από την πίτα που ψήθηκε και μοσχοβολάει.
 
Στη μέση σκίτσαρε ένα γελαστό καβούρι, πιο πέρα ένα χταπόδι αραχτό, ένα σεντούκι γεμάτο με πειρατικούς θησαυρούς, ένα καράβι στα ανοιχτά και δίπλα του μια γυμνόστηθη γοργόνα έτοιμη να απευθύνει την κλασσική ερώτηση στον καπετάνιο. 

Στο τέλος, όταν φτάσει η ώρα του γλυκού, να εύχεσαι στο γύρισμα η κρέμα καραμελέ να βγει ολόκληρη από τη φόρμα χωρίς απώλειες. Και θα βγει γιατί όταν έχεις κέφια και καλή παρέα, όλα πάνε καλά. Και τότε, να τη στολίσεις  με μπόλικη αμυγδαλόψιχα. Να ρίχνεις από ψηλά και να κοιτάς έξω την ίδια στιγμή, για να πέφτει απαλά η αμυγδαλόψιχα παντού, όπως το χιόνι. 

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Εαρινοί Αυτοσχεδιασμοί


Οι μαγειρικοί αυτοσχεδιασμοί εστέφθησαν με επιτυχία .

Ο κύριος στόχος του εγχειρήματος που ήταν η εκτόνωση της σωρευμένης -εκ της τρέχουσας ζοφερής επικαιρότητας- έντασης, επιτεύχθηκε πλήρως δίνοντας παράλληλα διέξοδο στο δημιουργικό οίστρο που με κατέλαβε αιφνίδια και δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με τους συνήθεις τρόπους.

Αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι και οι δευτερεύοντες στόχοι που τέθηκαν εξ αρχής, επιτεύχθηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό. Ενδεικτικά αναφέρω ότι επεδίωξα το αποτέλεσμα να αποτελεί την ανάπτυξη της ανοιξιάτικης χρωματική παλέτας με έμφαση όμως στα βασικά χρώματα και να αποτελέσει τελικά ένα σχετικά ελαφρύ γεύμα .


Σε όλη τη διάρκεια των μαγειρικών αυτοσχεδιασμών που διήρκεσαν λίγο περισσότερο από δύο ώρες- όπως θα διαπιστώσετε από τις εικόνες - υπήρχε παιγνιώδης διάθεση την οποία ενέτεινε η μουσική επιλογή της προηγούμενης ανάρτησης.



Πρώτο πιάτο: Ανοιξιάτικη κολοκυθόσουπα





Υλικά (4 μερίδες)

*10 μικρά κολοκυθάκια
*ένα μικρό ξερό κρεμμύδι
*δυο φρέσκα κρεμμυδάκια
*μια πατάτα
*2 μεγάλες πράσινες πιπεριές
*1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης
*ζωμός κότας
*λάδι
*100 γραμ κρέμα γάλακτος
*λίγο άσπρο κρασί
*Μερικά φυλλαράκια φρέσκου δυόσμου


Πλένουμε και κόβουμε σε μικρά κομμάτια όλα τα υλικά εκτός της κόκκινης πιπεριάς που απλώς της αφαιρούμε το κοτσάνι και τους σπόρους. Σε μια βαθειά κατσαρόλα σοτάρουμε τα κρεμμύδια και σβήνουμε με λευκό κρασί. Προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, την πατάτα, την πράσινη πιπεριά και τέλος το ζωμό της κότας ώστε να τα σκεπάσει. Πάνω πάνω βάζουμε ολόκληρη την κόκκινη πιπεριά που θα βγάλουμε μόλις αρχίσει να μαλακώνει και θα την κόψουμε σε μικρά κομμάτια για τη γαρνιτούρα. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι κατά βούληση. Μόλις βράσουν, τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν και αφού τα πολτοποιήσουμε στο μπλέντερ, βάζουμε πάλι το χυλό στην κατσαρόλα και προσθέτουμε σιγά σιγά την κρέμα γάλακτος. Ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια. Σερβίρουμε διακοσμώντας ένα ένα πιάτο με τα κομμάτια της κόκκινης πιπεριάς και με τα φυλλαράκια του δυόσμου.


~ . ~


Δεύτερο πιάτο: Κου(του)ρού Κοτούλα



Υλικά


*ένα πακέτο ζύμη κουρού
*4 μπουτάκια κοτόπουλου
*μια πιπεριά πράσινη
*μια πιπεριά κόκκινη
*ένα καρότο
*φρέσκο κρεμμύδι
*άνηθος
*150 γραμ μείγμα τεσσάρων τυριών
(Mozzarell, Cheddar, Emmental, Guda)
*100 γραμ, τυρί Philladelphia
*λάδι
*λίγο αλεύρι
*κάπαρη για το μάτι της κοτούλας- στην περίπτωση μπιρμπιλομάτας- ή μια ροδέλα ελιάς






Βράζουμε τα μπουτάκια του κοτόπουλου, τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια και κρατάμε το ζωμό για τη σούπα. Πλένουμε πιπεριές, καρότο, άνηθο και κρεμμύδι και τα ψιλοκόβουμε- το καρότο στον τρίφτη.
Τα σοτάρουμε για λίγο σε ένα τηγάνι προσθέτοντας και το κοτόπουλο, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σκεπάζουμε το σκεύος για πέντε λεπτά. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα τυριά ανακατεύοντας και στο τέλος τον άνηθο και πιπέρι. Μπορείτε να δοκιμάσετε τη γέμιση και αν νομίζετε ότι χρειάζεται προσθέτετε λίγο αλάτι.
Απλώνουμε το ένα από τα δυο φύλλα ζύμης κουρού- που στο μεταξύ έχουμε ξεπαγώσει- σε επιφάνεια αλευρωμένη ώστε για να μην κολλήσει και το κόβουμε στο σχήμα της κοτούλας. Μεταφέρουμε το φύλλο σε ένα ταψί που έχουμε τοποθετήσει ένα αντικολλητικό χαρτί που έχουμε επαλείψει με λάδι. Βάζουμε τη γέμιση προσπαθώντας να είναι περισσότερη στη κοιλιά, λιγότερο στο κεφάλι και ακόμα λιγότερο στην ουρά. Κόβουμε το λειρί της κοτούλας από τα κομμάτια της ζύμης που περίσσεψαν και το βάζουμε στο κεφάλι.


Κόβουμε και το δεύτερο φύλλο στο ίδιο σχήμα και σκεπάζουμε. Αφού κάνουμε τις απαραίτητες διορθώσεις στο σχήμα και στον όγκο κλείνουμε την πίτα πατώντας με πιρούνι γύρω γύρω στις άκρες. Τέλος προσθέτουμε τη φτερούγα που κόβουμε από τα κομμάτια που περισσεύουν και πριν την τοποθετήσουμε βάζουμε στο κάτω μέρος της μια φέτα τυρί του τόστ. Το ίδιο κάνουμε και στα δύο τριγωνικά κομμάτια του ράμφους. Για μάτι βάζουμε μια κάπαρη ή μια ροδέλα ελιάς. Αφού λαδώσουμε την πίτα την ψήνουμε σε φούρνο που έχουμε προθερμάνει στους 180 βαθμούς για 35-40 λεπτά, αρχικά σκεπασμένη με ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί που βγάζουμε στη συνέχεια ώστε να ροδίσει.





Υποσημείωση. Το γεύμα συμπλήρωσε μια απλή πράσινη σαλάτα ρόκας η οποία- όπως ο άνηθος, ο δυόσμος και τα φρέσκα κρεμμυδάκια- συλλέχτηκε από το αγρόκτημα του τσαλαπετεινού. Η πατάτα που χρησιμοποιήθηκε στη σούπα ήρθε από τη Νάξο και ήταν ευγενική χορηγία του Θηρίου Ενήμερου ΙΙ .


Σας αφήνω με το Cherry Pink and Apple Blossom White, συνθεση του Louis Guglielmi, με την ορχήστρα του Pérez Prado και πάω να πλύνω τα πιάτα.