Bird's bath

νερό τους βάζω για να πιούν

κι εκείνα κάνουν μπάνιο

και σα λουστούν και σα πλυθούν

τινάζουν τα φτερά τους

*Ο λουόμενος είναι δενδροφυλλοσκόπος ( Phylloscopus collybita)

Η σύγκρουση

Βιαζόμουν να φτάσω στον προορισμό μου κι έπεσα σε λαϊκή. Με τα πόδια, όχι εποχούμενος. Να αλλάξω κατεύθυνση ούτε που το σκέφτηκα· ολόκληρος γύρος θα ήταν. Σλάλομ λοιπόν ανάμεσα σε καρότσια, κόσμο και φωνές. Στην αρχή προσηλωμένος στο στόχο, βιαστικός, λίγο μετά όμως με παρέσυραν οι πάγκοι: τα πράσινα ζαρζαβάτια, τα ολοκόκκινα ρόδια και τα μήλα, τα πρώτα μανταρίνια. Και τα κάστανα. Κι οι ελιές. Εκεί όμως που αφαιρέθηκα για τα καλά ήταν μπροστά σ`έναν πάγκο με όψιμα σταφύλια. Μαύρα, άσπρα και ροζέ με τα τσαμπιά τους τοποθετημένα με απόλυτη συμμετρία. Βιτρίνα σωστή ο πάγκος του μερακλή, να θες πρώτα να τη φωτογραφήσεις κι ύστερα να πέσεις σαν τους σπουργίτες του παιδικού τραγουδιού σε μια ρώγα από το κάθε χρώμα κι έπειτα να αρχίσεις τα τσιρι τρι, τσιριτρό κάτω από τον ήλιο του Νοέμβρη.

Τότε έγινε η σύγκρουση. Καθώς κοίταζα αλλού χωρίς να έχω κόψει ταχύτητα, έπεσα πάνω σε έναν άνθρωπο. “Συγνώμη” είπα και γύρισα να δω το θύμα της αφηρημάδας μου. “Ντεν πειράζει, ένα Πακιστανό λιγότερο” μού είπε σοβαρός έως κι αγριεμένος. Ξαναείπα “συγνώμη”, με συντριβή αυτή τη φορά και τότε ο Πακιστανός έσκασε στα γέλια αλλά δεν κατάλαβα αν ήταν για το ύφος μου ή για το αστείο του.  Ίσως και για τα δύο. Ύστερα τον βοήθησα να μαζέψει τα πράσα που μετέφερε και τού έφυγαν από τα χέρια με τη σφοδρή σύγκρουση. 

Οι ευτυχισμένες μέλισσες

το θυμαρίσιο μέλι είναι το καλύτερο

αλλά οι μέλισσες που παράγουν ανθόμελο

είναι πιο ευτυχισμένες. 

Επιβίωση

Στις δύσκολες μέρες κατέφευγε στην ιστορία

Στις πολύ δύσκολες, στην ποίηση. 


.

Πατουσάκια

Υπάρχει ένα κόλπο για να κάνεις πατουσάκια μωρού στην άμμο.

Σφίγγεις το χέρι σου γροθιά με τον αντίχειρα πάνω, την κόψη της παλάμης κάτω. Το ακουμπάς απαλά σαν σφραγίδα στην άμμο. Το σηκώνεις και είναι έτοιμο το πέλμα· με το κενό της καμάρας, με το βαθούλωμα της φτέρνας, με τα όλα του. Μετά βάζεις προσεκτικά τα ακροδάχτυλά σου μπροστά, τα βυθίζεις λίγο και έτσι σχηματίζονται τα δαχτυλάκια του ποδιού. Αν έχεις υπομονή, ετοιμάζεις πέντε- έξι τέτοιες πατούσες, δεξιά και αριστερή, με δεξί και αριστερό χέρι, σε κάποια λογική απόσταση μεταξύ τους.

Οι άνθρωποι γενικά δεν παρατηρούν τα ίχνη, αλλά έστω κι ένας να το κάνει, θα πιστέψει ότι ένα βρέφος 5 μηνών, σηκώθηκε και περπάτησε.

(της άμμου)

Η τελευταία χορδή

Όταν, μετά τον ξέφρενο αυτοσχεδιασμό, έσπασε και η τελευταία χορδή που είχε απομείνει, σταμάτησε με τα χέρια στον αέρα. Όλοι είχαν σηκωθεί όρθιοι και ήταν έτοιμοι να χειροκροτήσουν· δυο- τρεις μάλιστα το έκαναν διστακτικά κι ακούστηκε παράταιρο μετά το ντελίριο που είχε προηγηθεί. 

Οι υπόλοιποι έμειναν  με τα χέρια στον αέρα, με  τις παλάμες αντικριστές, έτοιμες για την επιβράβευση, αναγνωρίζοντας, όχι ένα ομολογουμένως εντυπωσιακό, αν και αναγκαστικό φινάλε, αλλά παύση. Μια μεγάλη παύση που κράτησε ως τη στιγμή που εκείνος, ξαφνικά, γύρισε τούμπα το όργανο, το έκανε κρουστό και συνέχισε να παίζει. 

Αυτοάμυνα

Άμα ζορίζουν τα πράγματα, 

διαβάζω ιστορία.

Άμα παραζορίσουν, ποίηση.

*το σκίτσο , του Vincent Van Gogh

Η επιστροφή

Ήταν πάντα τόσο μεγάλη η χαρά της επιστροφής

που πολύ συχνά αναχωρούσε

μόνο και μόνο για να έχει τη δυνατότητα 

στο τέλος του ταξιδιού, να τη γευτεί. 

σημείωση

Πίσω δε γυρίζει
ο λόγος, η πέτρα
κι ο χρόνος.  



εικόνα

You must believe

Κάποιος έβγαζε γλώσσα στην Άνοιξη

μέχρι που πάνω της κάθισε μια πασχαλίτσα. 

~*~

Η Πορτοκαλένια

.

.

Η Πορτοκαλένια ετών έξι

βράδυ, περασμένα μεσάνυχτα

στον 'Ακροβάτη'

με θαλασσί κορμάκι γυμναστικής

με τα μαλλιά λυτά ως τη μέση.

Η Πορτοκαλένια έπαιζε

με τον Όττο το σκύλο

γύριζε, έτρεχε, μας κοίταζε

ώσπου βρήκε- ποιος ξέρει πού-

ένα πορτοκαλί μπαλόνι.

Η Πορτοκαλένια ήρθε σε μας

με τα μαλλιά λυτά ως τη μέση

στριφογύρισε δύο τρεις φορές

με το πορτοκαλί μπαλόνι της

κι ύστερα χάθηκε στη νύχτα.