Στεναζούσης νυκτός
και του βαθέως Άδου
τρομεραί θυγατέρες,
εσάς φωνάζω, εσάς
τας Γαρίδας.
~ . ~
Τι ακαίρως τα βασίλεια
σκοτεινά κατοικείτε
του βυθού; ν' αποσπάσετε
τα δεσμά των ονείρων
τι αργοπορείτε;
~ . ~
Α ι! των βυθών αι γαρίδαι
ως ελαφρά διαλύονται
όνειρα βρέφους· χάνονται
ευθύς, γοργά εις άπειρον
βάθος οισοφάγου.
Στην Riski
που με παρέσυρε και μου έδωσε τον τίτλο.
Η ιεροσυλία επί των Ωδών του Κάλβου.
Μουσική: Claire De Lune, του Claude Debussy
με το Trio του Jacques Loussier
Ακολουθεί
η άρτι αφιχθείσα πολύτιμος συνεισφορά
του Κυρίου Σελιτσιάνου
~ . ~
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ της πείνας αισθάνονται,
ούζον και γαρίδας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η γαριοδοφαγία.
~ . ~
Αυτή (και ο μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) ετίλωσετον
Ίκαρον· και αν έπεσεν
ο τιλωθείς κ' επνίγη
ουζοπιωμένος·
~ . ~
Από πεινών όμως έπεσε,
και απέθανεν γεμάτος.
-Αν γένης σφάγιον άτιμον
ενός τυράννου, νόμιζε
εαυτόν γαρίδα.
