Απ` το παράθυρο είδα τον Μπομπ χθες το πρωί. Μόλις είχα ετοιμάσει καφέ και τον φώναξα να έρθει μέσα. Καφέ είχε ήδη πιει, αλλά δεν είχε βάλει μπουκιά στο στόμα του, όπως μου είπε και επειδή είχε ωραία λιακάδα, επέμενε παρά το δυνατό κρύο να πάρουμε το πρωινό μας στο deck. Έτσι το είπε. Εγώ μέχρι τώρα βεράντα το έλεγα.
Πήρα τον καφέ μου και κάτι για να φάει ο Μπομπ που φαινόταν αρκετά πεινασμένος και βγήκα στο deck.
Έβαλα δυο μερίδες πάνω στην κουπαστή γιατί σκέφτηκα ότι σε λίγο θα περνούσε κι ο Στιβ και κάθισα παραδίπλα γιατί ήθελα να ανάψω τσιγάρο και ο Μπομπ δεν καπνίζει.
"Καλά, εσύ δε θα φας;" με ρώτησε. "Σκέτο καφέ, χωρίς πρωινό;" Του εξήγησα ότι μόλις ξύπνησα, τσίμπησα μερικά φυλλαράκια ματζουράνας που είχαν μείνει από την προηγούμενη και ένοιωθα χορτάτος.
"Άρχισε να τρως γιατί αν περάσει ο Στιβ, δε θα σου αφήσει τίποτα" του είπα και δεν έχασε λεπτό. Άρχισε να τρώει βιαστικά στην ιδέα και μόνο ότι μπορεί να εμφανιζόταν ο λαίμαργος της παρέας.
Ο οποίος δεν άργησε να φανεί. Φαινόταν κεφάτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τον ρωτήσαμε δυο τρεις φορές αν είχε γίνει κάτι, απέφυγε να απαντήσει -εμείς βέβαια καταλάβαμε τί είχε γίνει- και άρχισε να τρώει, ή μάλλον να τσιμπολογάει από τη μερίδα του Μπομπ. Σχεδόν ανόρεχτα. Ποιός; Ο Στιβ!
Μόνο όταν σταματήσαμε να τον ρωτάμε, είπε τάχα αδιάφορα, χωρίς να μας κοιτάξει στα μάτια, ότι σε λίγο θα περνούσε η Στέφανι. Ανταλλάξαμε μια ματιά με τον Μπομπ, αλλά δεν είπαμε κουβέντα. Τα είχαμε συζητήσει τις προάλλες και είχαμε καταλήξει: "Αν του αρέσει, εμάς δε μας πέφτει λόγος. Θα φάει το κεφάλι του βέβαια, αλλά εμάς δε μας πέφτει λόγος."
Η Στέφανι εμφανίστηκε μετά από λίγο, πέταξε ένα ξινό "καλημέρα" κι άρχισε αμέσως να λέει ότι έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ κι ότι δεν έπρεπε να είχαν περάσει από εδώ. Ο Στιβ την κοίταζε σα χάνος, εμείς δε λέγαμε κουβέντα, απλώς περιμέναμε να τον πάρει και να φύγουν. Πράγμα που έγινε σχεδόν αμέσως. Όταν μείναμε οι δυο μας, είπαμε ταυτόχρονα: "δε μας πέφτει λόγος". Μέχρι να τελειώσει ο Μπομπ το πρωινό του, εγώ άναψα ένα ακόμα τσιγάρο. Μετά πιάσαμε το τραγούδι που λέγαμε οι τρεις μας κάθε πρωί, πριν εμφανιστεί η Στέφανι και μας διαλύσει την παρέα.
Αναδημοσίευση toportal.gr
