Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Εαρινοί Αυτοσχεδιασμοί


Οι μαγειρικοί αυτοσχεδιασμοί εστέφθησαν με επιτυχία .

Ο κύριος στόχος του εγχειρήματος που ήταν η εκτόνωση της σωρευμένης -εκ της τρέχουσας ζοφερής επικαιρότητας- έντασης, επιτεύχθηκε πλήρως δίνοντας παράλληλα διέξοδο στο δημιουργικό οίστρο που με κατέλαβε αιφνίδια και δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με τους συνήθεις τρόπους.

Αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι και οι δευτερεύοντες στόχοι που τέθηκαν εξ αρχής, επιτεύχθηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό. Ενδεικτικά αναφέρω ότι επεδίωξα το αποτέλεσμα να αποτελεί την ανάπτυξη της ανοιξιάτικης χρωματική παλέτας με έμφαση όμως στα βασικά χρώματα και να αποτελέσει τελικά ένα σχετικά ελαφρύ γεύμα .


Σε όλη τη διάρκεια των μαγειρικών αυτοσχεδιασμών που διήρκεσαν λίγο περισσότερο από δύο ώρες- όπως θα διαπιστώσετε από τις εικόνες - υπήρχε παιγνιώδης διάθεση την οποία ενέτεινε η μουσική επιλογή της προηγούμενης ανάρτησης.



Πρώτο πιάτο: Ανοιξιάτικη κολοκυθόσουπα





Υλικά (4 μερίδες)

*10 μικρά κολοκυθάκια
*ένα μικρό ξερό κρεμμύδι
*δυο φρέσκα κρεμμυδάκια
*μια πατάτα
*2 μεγάλες πράσινες πιπεριές
*1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης
*ζωμός κότας
*λάδι
*100 γραμ κρέμα γάλακτος
*λίγο άσπρο κρασί
*Μερικά φυλλαράκια φρέσκου δυόσμου


Πλένουμε και κόβουμε σε μικρά κομμάτια όλα τα υλικά εκτός της κόκκινης πιπεριάς που απλώς της αφαιρούμε το κοτσάνι και τους σπόρους. Σε μια βαθειά κατσαρόλα σοτάρουμε τα κρεμμύδια και σβήνουμε με λευκό κρασί. Προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, την πατάτα, την πράσινη πιπεριά και τέλος το ζωμό της κότας ώστε να τα σκεπάσει. Πάνω πάνω βάζουμε ολόκληρη την κόκκινη πιπεριά που θα βγάλουμε μόλις αρχίσει να μαλακώνει και θα την κόψουμε σε μικρά κομμάτια για τη γαρνιτούρα. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι κατά βούληση. Μόλις βράσουν, τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν και αφού τα πολτοποιήσουμε στο μπλέντερ, βάζουμε πάλι το χυλό στην κατσαρόλα και προσθέτουμε σιγά σιγά την κρέμα γάλακτος. Ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια. Σερβίρουμε διακοσμώντας ένα ένα πιάτο με τα κομμάτια της κόκκινης πιπεριάς και με τα φυλλαράκια του δυόσμου.


~ . ~


Δεύτερο πιάτο: Κου(του)ρού Κοτούλα



Υλικά


*ένα πακέτο ζύμη κουρού
*4 μπουτάκια κοτόπουλου
*μια πιπεριά πράσινη
*μια πιπεριά κόκκινη
*ένα καρότο
*φρέσκο κρεμμύδι
*άνηθος
*150 γραμ μείγμα τεσσάρων τυριών
(Mozzarell, Cheddar, Emmental, Guda)
*100 γραμ, τυρί Philladelphia
*λάδι
*λίγο αλεύρι
*κάπαρη για το μάτι της κοτούλας- στην περίπτωση μπιρμπιλομάτας- ή μια ροδέλα ελιάς






Βράζουμε τα μπουτάκια του κοτόπουλου, τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια και κρατάμε το ζωμό για τη σούπα. Πλένουμε πιπεριές, καρότο, άνηθο και κρεμμύδι και τα ψιλοκόβουμε- το καρότο στον τρίφτη.
Τα σοτάρουμε για λίγο σε ένα τηγάνι προσθέτοντας και το κοτόπουλο, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σκεπάζουμε το σκεύος για πέντε λεπτά. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα τυριά ανακατεύοντας και στο τέλος τον άνηθο και πιπέρι. Μπορείτε να δοκιμάσετε τη γέμιση και αν νομίζετε ότι χρειάζεται προσθέτετε λίγο αλάτι.
Απλώνουμε το ένα από τα δυο φύλλα ζύμης κουρού- που στο μεταξύ έχουμε ξεπαγώσει- σε επιφάνεια αλευρωμένη ώστε για να μην κολλήσει και το κόβουμε στο σχήμα της κοτούλας. Μεταφέρουμε το φύλλο σε ένα ταψί που έχουμε τοποθετήσει ένα αντικολλητικό χαρτί που έχουμε επαλείψει με λάδι. Βάζουμε τη γέμιση προσπαθώντας να είναι περισσότερη στη κοιλιά, λιγότερο στο κεφάλι και ακόμα λιγότερο στην ουρά. Κόβουμε το λειρί της κοτούλας από τα κομμάτια της ζύμης που περίσσεψαν και το βάζουμε στο κεφάλι.


Κόβουμε και το δεύτερο φύλλο στο ίδιο σχήμα και σκεπάζουμε. Αφού κάνουμε τις απαραίτητες διορθώσεις στο σχήμα και στον όγκο κλείνουμε την πίτα πατώντας με πιρούνι γύρω γύρω στις άκρες. Τέλος προσθέτουμε τη φτερούγα που κόβουμε από τα κομμάτια που περισσεύουν και πριν την τοποθετήσουμε βάζουμε στο κάτω μέρος της μια φέτα τυρί του τόστ. Το ίδιο κάνουμε και στα δύο τριγωνικά κομμάτια του ράμφους. Για μάτι βάζουμε μια κάπαρη ή μια ροδέλα ελιάς. Αφού λαδώσουμε την πίτα την ψήνουμε σε φούρνο που έχουμε προθερμάνει στους 180 βαθμούς για 35-40 λεπτά, αρχικά σκεπασμένη με ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί που βγάζουμε στη συνέχεια ώστε να ροδίσει.





Υποσημείωση. Το γεύμα συμπλήρωσε μια απλή πράσινη σαλάτα ρόκας η οποία- όπως ο άνηθος, ο δυόσμος και τα φρέσκα κρεμμυδάκια- συλλέχτηκε από το αγρόκτημα του τσαλαπετεινού. Η πατάτα που χρησιμοποιήθηκε στη σούπα ήρθε από τη Νάξο και ήταν ευγενική χορηγία του Θηρίου Ενήμερου ΙΙ .


Σας αφήνω με το Cherry Pink and Apple Blossom White, συνθεση του Louis Guglielmi, με την ορχήστρα του Pérez Prado και πάω να πλύνω τα πιάτα.


27 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Καλή η σουπίτσα δεν λέω, αλλά η κοτούλα απίστευτη!
Πόση ώρα και υπομονή χρειάζεται;
Καλή μας όρεξη!!!!

Τσαλαπετεινός είπε...

Γιαγιά Αντιγόνη : Ελάχιστη ώρα χρειάζεται προετοιμασία της κοτούλας αλλά θέλει μεγάλα κέφια.
Η επόμενη πίτα θα είναι ψάρι και η μεθεπόμενη γουρουνάκι.

Καλό σας απόγευμα γιαγιά Αντιγόνη

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

Από μακρυά δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη για την γεύση.
Υποθέτω ότι θα είναι ανυπέρβλητη, σαν την εμφάνιση.
Φυσικά πρώτα πρέπει να χορταίνει το μάτι και μετά το στομάχι.
Περιμένω τις επόμενες δημιουργίες, σύντομα.
Καλό απόγευμα.

Τσαλαπετεινός είπε...

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ : Γευστικά το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ικανοποιητικό. Ελπίζω στο άμεσο μέλλον να μπορούμε να επισυνάπτουμε στις αναρτήσεις μας με ετικέτα μαγειρική ή έστω στα μέηλ μας δείγματα των συνταγών ώστε να γίνεται και κριτική επί της ουσίας.

;-)

loulou είπε...

Καλέεεεε!! Τι κοτούλα τσαχπινογαργαλιάρα είναι αυτή??
Καλά απο εμφάνιση σκίζει...
Την ακρούλα θέλω που είναι ξεροψημένη!!

Ενα μεγάλο μπράβο.
Καλή σας όρεξη.

Loulou.


Υ.Γ. Την σουπίτσα δεν την σχολίασα γιατι δεν ειμαι πολυ φίλη...

Riski είπε...

Είσαι μαέστρος Your Featherness..

Έξοχο γεύμα! Ενθουσιάστηκα με την εμφάνιση της πίτας.

Παρότι δεν τρώω κανένα από τα δύο πιάτα, κρατάω τις συνταγές για να μαγειρέψω για τους φίλους.

Άξιζε η αναμονή τελικά.
;))

navarino-s είπε...

Εκπληκτικές δημιουργίες απίστευτη η κότα και μάλιστα με φολοσοφοκοινωνικό υπόβαθρο!!

Riski είπε...

Επίσης, νιώθω την ανάγκη να σου ομολογήσω την πρόθεσή μου να πάω αμέσως τώρα να ψάξω αν υπάρχει μπλογκ "Κότα". Αν υπάρχει θα της στείλω το λινκ της συνταγής αυτής.
(Καλώς εχόντων των πραγμάτων δεν θα χρειαστεί να της υποδείξω να μαγειρέψει "Κουρού Τσαλαπετεινό".)

tsalapeteinos είπε...

Δεν σκαμπάζω πολλά απο μαγειρική, αλλά δε μοιάζουν αυτές με συνταγές του κομαντάντε χέφε. ΔΕν ξέρω αν αξιοποίησες καθόλου το thinktank του πολυχρονεμένου μας χερ φλωρ μάναγκερ. Καλή όρεξη πάντως και ότι περισσέψει κράτα το σε τάπερ για τις... ισχνές αγελάδες (δλδ τώρα).

Margo είπε...

Άψογος σε όλα!!! Τι δεν κάνεις καλά τσαλαπετεινέ μας;
Έκανες δύο κοινά πιάτα.. έργα τέχνης!
Ωραίες γεύσεις, υπέροχη μουσική.. πάντα κέφι για ιδιαίτερες δημιουργίες εύχομαι:)

Καλό Σαββατοκύριακο!

ippoliti_ippoliti είπε...

Τι πανέμορφος τρόπος για εκτόνωση της έντασης.Μ'έκανες να χαμογελάσω και να σκεφτώ άλλους τρόπους διαφυγής και εκτόνωσης.
Είσαι μέγας καλλιτέχνης με αυτήν την κοτούλα.
Πολύ καλό Σαββατοκύριακο και με άλλες εαρινές δημιουργίες

Magia da Inês είπε...

Olá, amiga!
Passei para uma visitinha...
Seu cantinho está lindo e agradável.
Receita saborosa, belas fotos do prato.
Um ótimo fim de semana!
Beijinhos.
Itabira - Brasil

Τσαλαπετεινός είπε...

loulou : Τσαχπινογαργαλιάρα!!!
Για αυτό μάλλον ευθύνεται η κάπαρη που την κάνει μπιρμπιλομάτα.
Αλλά αν την προσέξεις...είναι μια πολύ σεμνή κοτούλα.
Καλό σου Σαββατοκύριακο.

Τσαλαπετεινός είπε...

Riski 1, 2 : Άκου εκεί δεν τρώω πίτα, δεν τρώω σούπα... Τελικά θα με αναγκάσεις να φτάσω τον αυτοσχεδιασμό στα άκρα! Εντάξει ! Θα προσπαθήσω να σκαρώσω μια γαριδόπιτα για σένα.

Υπάρχει μπλογκ Κότα αλλά και Κοτούλα. Διάλεξε που θα στείλεις τη συνταγή. Να δω αν θα πετύχουν το λοφίο μου. ;-)

Τσαλαπετεινός είπε...

navarino-s : Η αντίδραση στο ζοφερό κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο με οδήγησε στην κοτούλα με το φιλοσοφικοκοινωνικό υπόβαθρο. ;-)
Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο.

Τσαλαπετεινός είπε...

tsalapeteinos: Αδελφέ μου ! Αυτές εδώ είναι οι συνταγές του comadante abubilla, que es el jefe de mi cocina.
Ο κύριος Φλώρος επιδεικνύει μεγάλη έφεση στη γιορτινή ζαχαροπλαστική- βλέπε κουραμπιές και τσουρέκια- αλλά δε νομίζω να έχει αναρτήσει συνταγές μαγειρικής.

Τσαλαπετεινός είπε...

Margo: Μα δε λένε ότι πρώτα πρέπει να χορταίνει το μάτι; Ε! Τέτοιες κουβέντες τις παίρνω πολύ σοβαρά υπ` όψη μου...και να τα αποτελέσματα. Πολλά πολλά φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο Margo μου.

Τσαλαπετεινός είπε...

ippoliti_ippoliti: Αν χαμογέλασες η ανάρτηση πέτυχε τον κρυφό της στόχο.
Περιμένω τους άλλους τρόπους εκτόνωσης που σκέφτηκες....
Καλό μας Σαββατοκύριακο!

Τσαλαπετεινός είπε...

Olá amiga do Brasil distante
Bem-vindo ao meu ninho !
Estou muito feliz pela sua visita inesperada
A próxima vez que eu vou ver um texto e imagens do Brasil que está aqui

Seu amigo
o poupa de Atenas

Ανώνυμος είπε...

"πάω να πλύνω τα πιάτα"

δύσκολοι καιροί (και) για βλόγερς

Κ.Κ.Μ.

Thalassenia είπε...

Έμεινα με ανοιχτό στόμα από το χάζι της σουπίτσας.
Τέλεια χρωματική απόδοση μιας και δεν ξέρω την γευστική.
Φαντάζομαι απίθανη.
Αλλά η Κου(του)ρού Κοτούλα θα μείνει στην ιστορία ως τραγανή μπιρμπιλομάτα.

Τα σέβη μου στον μάγειρα και την συμπαράστασή μου στα πιάτα.
Καλό βράδυ.

kaya είπε...

Περνάω να πω μια καλησπέρα και σε βρίσκω στο φούρνο! ελπίζω να μην πόνεσε! απολαυστικότατη ανάρτηση αγαπητότατε!

Σελιτσάνος είπε...

(Διάβολε!Τα κατάφερε!Και εν μέσω κρίσης!Ενδιαφέρον!)
Μόνο μη με ρωτήσετε τίποτε για χαμάμ!

Τσαλαπετεινός είπε...

Κ.Κ.Μ. : Μην το βλέπετε έτσι!
Το πλύσιμο των πιάτων μετά το μαγείρεμα είναι ένα στάδιο - αντίστοιχο ενός τσιγάρου μετά από την ανάρτηση ενός ποστ. -απαραίτητο για νηφάλιους απολογισμούς των πεπραγμένων.



Thalassenia: Τελικά η συνταγή θα καταχωρηθεί με το όνομα που της έδωσες: Η τραγανή μπιμπιλομάτα!

Καλό σου απόγευμα.

Τσαλαπετεινός είπε...

kaya: Μια καλησπέρα κι από μένα, τώρα που έκλεισα πια το φούρνο και έπλυνα τα πιάτα.




Σελιτσάνος: Αν είσαστε σίγουρος ότι είμαστε στο μέσον της κρίσης – κι έχουμε μόνο το άλλο μισό να διανύσουμε μέχρι την απέναντι όχθη- να μας το πείτε να ησυχάσουμε επιτέλους!

Όσο για το Χαμάμ...θα περιμένω υπομονετικά να μιλήσετε όταν έρθει η ώρα.

new-girl-on-the-blog είπε...

Χάρμα οφθαλμών!
..Έργα τέχνης οι δημιουργίες σου, Τσαλαπετεινέ μου..και σίγουρα η γεύση τους θα ήταν η χαρά του ουρανίσκου!

Υποκλίνομαι!
Καλημέρα!
:-)

Τσαλαπετεινός είπε...

New-girl-on-the-blog: Άργησα πολύ να απαντήσω αλλά έχω σοβαρές δικαιολογίες: μια έκρηξη ηφαιστείου και την άφιξη του ΔΝΤ. ;-)
Καλή σου νύχτα και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.