Πρίμα Μπαλαρίνα

Τέλος της Άνοιξης πριν από αρκετά χρόνια, μετά από ξαφνική μπόρα είχε πάρει να ξανοίγει ο ουρανός. Ένα επτάχρονο γυφτάκι βάδιζε αφηρημένο στο τέλος της οδού Τσακάλωφ. Βάδιζε και παραμιλούσε. Ξυπόλυτο. Από τις κινήσεις του, τα χαμόγελα που εναλλασσόταν με κατσουφιάσματα και μορφασμούς, φαινόταν ότι είχε αρχίσει να διηγείται στον εαυτό του μια ιστορία που γινόταν ολοένα και πιο συναρπαστική.

Ξαφνικά σταμάτησε μπροστά σε ένα κατάστημα με παιδικά ρούχα. Ένα κοραλλένιο φόρεμα της τράβηξε την προσοχή περισσότερο από όλα τα άλλα. Πλησίασε και κόλλησε τα χέρια και το πρόσωπο στη βιτρίνα. Θα έμενε εκεί για ώρα θολώνοντας με την ανάσα της το τζάμι αν από μέσα μια κυρία, δεν της έκανε νόημα -ένα ξουτ ξουτ με το χέρι- να φύγει.

Το κοριτσάκι έκανε δυο βήματα πίσω και στάθηκε εκεί κοιτάζοντας το φόρεμα. Ύστερα τεντώθηκε στις μύτες των ποδιών. Σήκωσε τα χέρια της ψηλά σαν να κρατούσε πάνω από το κεφάλι ένα τεράστιο αόρατο μπαλόνι κι άρχισε, σωστή πρίμα μπαλαρίνα, να στροβιλίζεται. Έτσι και την πρόσεχες, χανόταν η κοντή φούστα που φορούσε πάνω από παντελόνι και το παράταιρο μπλουζάκι. Έβλεπες μόνο στις στροφές της να ανεμίζει το κοραλλένιο φόρεμα της βιτρίνας. Κι ας της έλειπαν οι πουέντ.

Η εικόνα ασπρόμαυρη, από την Έκθεση Εικαστικής Κούκλας "Tilda"

Το ημερολόγιο ενός ανέργου

Μ’ αυτό το βιντεάκι ξεκινάει μια μεγάλη συλλογική, εθελοντική προσπάθεια που έχει στόχο να αναδείξει το πρόβλημα των ανέργων σε εθνική προτεραιότητα.

Από την Παρασκευή 5 Απριλίου, στις άνεργες και στους άνεργους θα δοθεί ένα βήμα για ν’ ακουστεί η φωνή τους, για να καταγράψουν οι ίδιοι από πρώτο χέρι τα βιώματά τους, να πουν τα προβλήματά τους, να καταγγείλουν, να διεκδικήσουν λύσεις.

Είναι ένα μεγάλο κοινωνικό και ιντερνετικό πείραμα για τη δημιουργία ενός άτυπου αλλά ισχυρού δικτύου υποστήριξης των ανέργων. Περισσότερες λεπτομέρειες θα γίνουν γνωστές τις επόμενες μέρες. Μέχρι τότε, ας βοηθήσει ο καθένας μας να φτάσει το βίντεο αυτό όσο γίνεται πιο μακριά.

Η άνεργη και ο άνεργος μοιάζουν αόρατοι, ίσως κι οι ίδιοι να πιστεύουν ότι είναι καλύτερα έτσι και για τους ίδιους. Πέπλο σιωπής σκεπάζει την ύπαρξη και τα προβλήματά τους. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη συνωμοσία της σιωπής και να καταγράψουμε το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις.

Οι ίδιοι οι άνεργοι έχουν τώρα την ευκαιρία να κάνουν το πρώτο βήμα, να αναλάβουν να γίνουν αφηγητές της περιπέτειάς τους που μας αφορά όλους.

copy paste από το ιστολόγιο του Χριστόφορου Κάσδαγλη