Αισιοδοξία

-Πήγες θάλασσα;
-Όχι ακόμα.
-Θα πας;
-Βεβαίως!
-Πότε;
-Αργότερα...


photo, Vasily Fedosenko

low budget

-Άνετα θα μπορούσε να είναι σκηνικό σε ταινία...

-Σε αυτή την ταινία θέλω να παίξω.

-Τέρμα η σκηνοθεσία, τα σενάρια,  τα σκηνικά και τα κουστούμια;

-Βαρέθηκα. Το μόνο που θέλω είναι  να παίξω.  

-Θα είναι low budget.

-Ε και;

- Πρέπει να κάνεις κάτι ακόμα.

-Άντε, το πολύ πολύ, να ψάξω για μουσική. 

Ballad for Miles, Dusko Goykovich

Εκπαιδεύοντας τη Riski

- Τι νέα;
- Τίποτα. Μιλούσα με έναν φίλο που με έπεισε σχεδόν, ότι η Μεγάλη Εβδομάδα είναι για κατάνυξη. Ο ίδιος, μάλιστα, είναι πολύ θλιμμένος.
- Έτσι κάνουν οι πιστοί. Εσύ γιατί προβληματίζεσαι;
- Ήθελα να μπω κι εγώ στο κλίμα και δεν ήξερα τι να κάνω.
- Και τελικά, το βρήκες;
- Δεν ξέρω αν το βρήκα, αλλά πήγα καλού κακού κι έβαψα τα νύχια μου μαύρα, για πρώτη φορά στη ζωή μου. Είναι πολύ παράξενα.
- Παναζία μου... Δεν εννοούσε αυτό, παιδί μου, ο φίλος σου.
- Το ξέρω, αλλά δεν έβρισκα τι άλλο να κάνω. Δεν έχω ξαναμπεί σε κατάσταση κατάνυξης. Δεν με καταλαβαίνεις...
- Βρε παιδί μου, συλλογίζονται τα πάθη του Χριστού, συμπάσχουν και προσεύχονται.
- Εντάξει τώρα... Μην υπερβάλλουμε... Μια συμπαράσταση είπα να εκφράσω.
- Εγώ, ας πούμε, είπα να στήσω ένα ποστ, με σκόρπιες -στο χώρο και στο χρόνο- αναμνήσεις από τη Μεγάλη Εβδομάδα.
- Εγώ πάντως, αν ανεβάσεις τέτοιο, δεν θα είμαι εκεί.
- Κόλλησα, που λες, να διαβάζω για την Κασσιανή.
- Αυτή δεν είναι η "εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα";
- Η ποιήτρια είναι, βρε, δεν είναι η ίδια η αμαρτωλή...
- Καλά, ντε...
- Τώρα έχω να διαβάσω και για τον αυτοκράτορα Θεοφιλο που παραλίγο να παντρευτεί την Κασσιανή. Θα είχε και καλλιστεία δηλαδή το ποστ.
- Αγιογραφίες; Ουουου, kinky...
- Όχι, βρε... Για να παντρευτεί ο Θεόφιλος, η μητριά του, που τον αγαπούσε πολύ και δεν ήταν σαν της Σταχτοπούτας, κάλεσε -συνηθισμένο στο Βυζάντιο- τις πιο όμορφες αρχοντοπούλες, για να διαλέξει.
- Την πιο όμορφη, ή την πιο έξυπνη;
- Υποτίθεται ότι θέλανε και τα δύο. Και μάλιστα, σ' εκείνη που θα διάλεγε, θα της έδινε ένα χρυσό μήλο, όπως ο Πάρης.
- Μα, τι ωραία... Σαν παραμύθι. Και...
- Βλέπει ο Θεόφιλος την Κασσιανή και θαμπώνεται από την ομορφιά της. Την πλησιάζει λοιπόν και της λέει: "Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα" Κι εκείνη του απαντάει: "Αλλά και διά γυναικός πηγάζει τά κρείττω" και τον κόλλησε στον τοίχο του παλατιού. 
- Πω πω, ρούμπος... Tον τσάκισε. Μη μου πεις ότι τη διάλεξε...
- Όχι, βέβαια. Ήταν πιο έξυπνη από αυτόν. Μπελά στο κεφάλι του θα έβαζε;
- Μα, είπα κι εγώ... Μην ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε...
- Μετά εκείνη έγινε μοναχή, όπως οι περισσότερες Βυζαντινές που ήθελαν να διαβάζουν και όχι να γεννοβολάνε, και έγραφε ύμνους...
- Ε, βέβαια... Κορόιδο ήτανε; Σαν μερικές-μερικές, όνομα και μη χωριό;
- ...κι εκείνος πήγαινε να τη δει στο μοναστήρι, αλλά εκείνη του κρυβόταν.
- Μα τι μπορεί να ήθελε από την ιερωμένη; Τι ρωτάω κι εγώ, ώρες-ώρες; Να της αφαιρέσει το "ι", φυσικά... Βέβαια, θα μπορούσε να θέλει να την κάνει και e-ερωμένη, αλλά, δεν είχαν υπολογιστές στο Βυζάντιο.
- Ε, προφανώς μετάνιωσε γιατί η Θεοδώρα, που τελικά πήρε, θα ήταν χάλια.
- Θα ήταν εντελώς βλαμμένη. Αυτός απ' το φόβο που πήρε με την Κασσιανή, θα πήγε στο απέναντι άκρο.
- Λένε μάλιστα, ότι μια μέρα, η Κασσιανή τον άκουσε που ερχόταν και κρύφτηκε πάλι, αλλά άφησε πάνω στο τραπέζι το χειρόγραφό της. Εκείνος το είδε και πριν φύγει, συμπλήρωσε έναν δικό του στίχο στον ύμνο που έγραφε εκείνη.
- Και τι έλεγε ο στίχος;
- Κατά την παράδοση ήταν ο στίχος: «ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη».
- Τι έρωτας, όμως κι αυτός, ε;
- Ναι...
- Εγώ γιατί να μην μπορώ να ζήσω έναν τέτοιο έρωτα; Γιατί; Γιατί;
- Γιατί έχεις μαύρα νύχια. Βάψ' τα ένα άλλο ωραίο χρωματάκι κι εσύ...






Συνομίλησαν η Riski και ο Τσαλαπετεινός



Τα καλύτερα ποστ δεν δημοσιεύονται σχεδόν ποτέ, γιατί γράφονται πάντα στις ιδιωτικές συνομιλίες. Τελικά η πολιτική ορθότητα μας στερεί την πιο απολαυστική διασκέδαση.






(Όπως καταλαβαίνετε, αν δε μου έπιανε την κουβέντα, σήμερα θα είχα ένα σοβαρό, επίκαιρο ποστ για την Κασσιανή, με  λινκς και όλη την απαραίτητη βιβλιογραφία.)

April Fools' Post

-Τί γίνεται εδώ μέσα;

-Ούτε μια καλημέρα;

-Καλημέρα.

-Σκέτη; Χωρίς ένα καλό μήνα;

-Καλό μήνα.

-Δεν το λες με την καρδιά σου...

-Άκου να σου πω!Περνάω στις 8 το πρωί και δεν βρίσκω ποστ, περνάω στις 10 πάλι τίποτα κι εσύ μου θες καλημέρες και καλό μήνα.

-Μην ανησυχείς. Ετοιμάζω.

-Πότε θα το ανεβάσεις;

-Μεσημεράκι

-Πρωταπριλιάτικο, ε;

-Μμμ...όχι.

-Το περίμενα! Τό ήξερα! Το είχα μυριστεί!

-Μη φωνάζεις!

-Τα ίδια έκανες και πέρυσι και πρόπερυσι. Και σου είχα πει εγκαίρως ότι φέτος θέλω ένα καθαρόαιμο πρωταπριλιάτικο ποστ.

-Πρόπερυσι ήταν πρωταπριλιάτικο...

-Ήταν γιαλαντζί! Ήταν επιτηδευμένο. Ήταν δήθεν.

-Εντάξει...τότε δεν είχα εμπειρία.

-Και τώρα που έχεις τί κάνεις;

-Προσπαθώ. Όσο μπορώ, προσπαθώ.

-Ρε συ δεν το καταλαβαίνεις ότι εκεί έξω υπάρχει κρίση...

-Το ξέρω!

-...και σε λίγο θα χτυπήσει κι εδώ μέσα;

-Εδώ μέσα; Τι εννοείς;

-Εννοώ ότι αν δεν πάει καλά το μαγαζί θα το κλείσω και μετά εσύ θα ψάχνεις για δουλειά.

-Τώρα αφεντικό, συγνώμη που το λέω, αλλά γίνεσαι υπερβολικός.

-Υπερβολικός; Δε μου λες, νομίζεις ότι κρατιέται το μαγαζί όταν κάνεις μέρες να απαντήσεις στα σχόλια, όταν δεν πρακολουθείς την επικαιρότητα, όταν δεν...Τεμπελιάζεις! Τ` ακούς; Τεμπελιάζεις.

-Τώρα γίνεσαι άδικος!

-Άδικος; Πού είναι το ποστ για την Κωνσταντινούπολη;

-Στα σκαριά.

-Τέσσερις μήνες τώρα στα σκαριά;

-Μα έχει πολλή δουλειά. Τι θες; Να περάσει ο Δύτης, να βρει λάθη και να γίνουμε κι οι δυο ρεζίλι;

-Ωραία, πού είναι το ποστ για τον Καμπανέλη;

-Στα σκαριά.

-Πού είναι η κριτική για την παράσταση που σε έστειλα;

-Στα σκαριά.

-Στα σκαριά το ένα στα σκαριά το άλλο...Πού είναι το ποστ για το χθεσινό μπάσκετ; Είσαι και Παναθηναϊκός τρομάρα σου...

-Με πρόλαβε ο Old Boy.

-Και επιτέλους πού είναι είναι το πρωταπριλιάτικο πόστ που ζήτησα;

-Θα σου πω. Το ετοίμασα χθες το βράδυ.

-Και;

-Το προγραμμάτισα για σήμερα το πρωί

-Τώρα θα μου πεις ότι χάθηκε!

-Όχι! Εγώ το ακύρωσα.

-Γιατί δεν ήταν καλό; Να το διόρθωνες.

-Ήταν πολύ καλό. Μεγάλο ψέμμα, πολύ σοβαρά γραμμένο. Οι περισσότεροι θα το πίστευαν. Θα είχε φοβερή πλάκα.

-Ώρες ώρες δεν μπορώ να σε καταλάβω.Γιατί το ακύρωσες;

-Δε φαντάζεσαι τι έγινε...δε φαντάζεσαι πόσο τρόμαξα.

-Λέγε!

-Τελειώνω που λες χθες το βράδυ. Το στήνω με μια ωραία φωτογραφία επιλέγω και μουσική...

-Παρακάτω!

-...το βλέπω στην προεπισκόπιση: τέλειο! Ανάβω τσιγάρο, το καμαρώνω για λίγο, ξέρεις το κάνω πάντα αυτό...

-Άσε επιτέλους τις σάλτσες!

-...και το προγραμματίζω για το πρωί. Κατεβάζω ρολά και πάω για ύπνο.Τη στιγμή ακριβώς που έπεφτα στο κρεβάτι διαπίστωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Γύρισα στον καθρέφτη και τι να δω;

-Λέγε γιατί θα με τρελάνεις!

-Ήμουν ακριβώς έτσι!

-Για να δω...Με δουλεύεις;

-Όχι, αλήθεια σου λέω!

-Και θες να σε πιστέψω ειδικά σήμερα και ενώ σε βλέπω  μια χαρά.

-Μα επανήλθα μόλις ακύρωσα τη δημοσίευση.

-Διαλέγεις αυτή τη στιγμή: Αυλαία ή απόλυση;

-Αυλαία φυσικά. Αυλαία. 

καλό μας μήνα 

 

Μουσική: Moten Swing, Kenny Burrell

Κύκλος

.
.

-Πότε μού έχεις ζητήσει κάτι και δεν στο έδωσα;
-Σου έχω ζητήσει ποτέ κάτι;
-Όχι. Γι αυτό στα δίνω όλα. 
.
.
.
Μουσική: Σύνθεση του Alex Wurman
απο το soundtrack της ταινίας What Doesn't Kill You 
Η εικόνα από εδώ.

Εκλογικές +/- εργασίες

.

- Τι θα γίνει επιτέλους; Θα ετοιμαστείς καμία φορά;

- Πού πάμε; Δε μου 'πες τίποτα.

- Καλή μου, θα πάμε εκεί που ήταν να πάμε και την περασμένη Κυριακή, αλλά εσύ δεν ήρθες και πήγα μόνος μου.

- Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι εκεί που δεν ήθελα να πάω την προηγούμενη Κυριακή, θα θέλω να πάω αυτή;

- Το γεγονός ότι θεωρείς δικαίωμά σου να αλλάζεις γνώμη!

- Δικαίωμα το θεωρώ - όχι υποχρέωση.

- Κοίταξε, αν συνεχίσουμε έτσι θα κλείσουν οι κάλπες...

- Μα αυτό περιμένω: Να κλείσουν μπας και ησυχάσεις επιτέλους και με πας για εκείνο το χορό που μου έχεις τάξει μήνες τώρα.

- Θα πάμε για χορό και θα αφήσουμε να μας χορεύουν στο ταψί ;

- Νόμιζα ότι σου αρέσει ο χορός… Άσε που άμα χορεύουμε μόνοι μας, δε θα μπορεί να μας χορέψει κανείς.

- Επειδή μου φαίνεται ότι παίζουμε την "Κυριακή της Μαρμότας"(1), φεύγω μόνος μου.

- Δε θες να 'ρθω μαζί σου για βόλτα;

- Μμμ…

- Πού ξέρεις; στη διαδρομή μπορεί να σε πείσω ή να με πείσεις.

- Να με πείσεις να μην ψηφίσω σήμερα;

- …ή να με πείσεις να ψηφίσω εγώ.

- Μια βδομάδα τώρα προσπαθώ και δεν τα έχω καταφέρει.

- Νομίζεις ότι εγώ με τη σιωπηλή μου και απέχουσα στάση δεν προσπαθώ;

- Απέχοντας δεν προσπαθείς...

- Ούτε και δεχόμενος τους όρους τους.

- Άσε τότε να διαμορφώνονται οι όροι ερήμην σου.

- Για να διαμορφώσουμε τους όρους θα πάμε εκεί σήμερα;

- Διακρίνω ειρωνεία.

- Ωραία! Φύγαμε για την επανάσταση λοιπόν!

- Οκ... Αφού συνεχίζεις θα το θέσω διαφορετικά!

- Για λέγε…

- Αν δεν ψηφίσεις σήμερα, θα κάνω κι εγώ μια αποχή που θα αφήσει εποχή και δεν θα σου αρέσει καθόλου.

- Δηλαδή;

- Θα γίνω αρσενική Λυσιστράτη!

- Λυσίστρατος δηλαδή.

- Ακριβώς!

- Πρόσεξε γιατί, ως θηλυκός Πρόβουλος, δεν είναι απαραίτητο να έχω τη γνωστή τύχη.

- Το κόλπο είναι παλιό και δοκιμασμένο! Αποχή!

- Μάλιστα. Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα ακολουθεί το βαρύ πυροβολικό των εκβιασμών…

- Αποχή εσύ, αποχή κι εγώ.

- Εγώ όμως, όπως πάντα παίζω...

- Φοβάμαι ότι δεν είναι στιγμή κατάλληλη για παιχνίδια.

- Πάντα είναι κατάλληλη στιγμή για παιχνίδι. Η ίδια η ζωή είναι παιχνίδι.

- Ωραία! Θέλεις να παίξουμε το παιχνίδι "σήμερα ψηφίζουμε";

- Έλεγα σήμερα να συνεχίσω το παιχνίδι "άσε το σύστημα να φάει μόνο του τις σάρκες του", που είχα ξεκινήσει την προηγούμενη Κυριακή και το άφησα στη μέση.

- Ό, τι σε φωτίσει…

- Περί φωτίσεως (2), λόγος ουδείς.

- Τότε εγώ φεύγω. Πάω να ψηφίσω.

- Μην αργήσεις. Δε χρειάζεται να απέχουμε και από το σουφλέ μου…

- Σουφλέ; Πετώντας θα γυρίσω.

- Βρε Ιούδα, φιλί δεν έχει;

- Λέγε με Λυσίστρατο.

- Επιλεκτικές αποχές…

Συνομίλησαν, η απέχουσα Riski και ο ψηφίζων Τσαλαπετεινός

1. Αναφορά στην ταινία Groundhog Day (ελληνικός τίτλος Η ημέρα της μαρμότας. )

2. «Περί φωτίσεως» , του Ζοζέ Σαραμάγκου που μας θύμισαν τα ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

Η εικόνα προέρχεται από εδώ αλλά υπέστη μικρή, πλην όμως ιερόσυλη, επεξεργασία

Μουσική: Vendôme, από το Modern Jazz Quartet

Χαμαί*

- Βολεύτηκες;
- Στην πλάτη μου είναι μια πέτρα.
-Ανασηκώσου λίγο να τη βγάλουμε…
-Πάρε κι αυτή, την μικρή από εδώ.
- Ωραία! Είσαι εντάξει τώρα;
-Μμμ…
-Δεν είναι ενδιαφέρουσα η προοπτική των δέντρων από δω κάτω;
-Ωχ!
-Τί συμβαίνει;
-Κάτι περπατάει πάνω στο πόδι μου!
-Δεν είναι τίποτα!
-Κάτι περπατάει σου λέω!
-Μη φοβάσαι, ένα σκαθάρι έκανε βόλτα. Το πέταξα.
-Κι αν ξανάρθει;
-Ξέχνα το μωρό μου και κοίταξε πώς τρέχουν τα σύννεφα!
-Ναι… αλλά….
-Τι είναι;
-Το χώμα είναι νωπό. Θα βραχώ.
-Έλα σήκω!
-Φεύγουμε;
-Όχι ακόμα. Θα στρώσω το παλτό μου να ξαπλώσεις.
-….
-Τώρα εντάξει;
-Καλύτερα…
-Σσσ...άκου τα πουλιά!
-...αλλά κρυώνω!
-Να βάλε το πουλόβερ μου. Ετσι μπράβο! Έλα να σ` αγκαλιάσω…ζεστάθηκες λίγο;
-Μμμ.
-Α! Τον είδες; Τον είδες;
-Ποιόν;
-Το κότσυφα που πέρασε, τώρα μόλις!
-Όχι…
-Μα πού κοιτάς επιτέλους;
- Απέναντι, το εμπορικό κέντρο…

* Χαμαί

Μουσική: Bye Bye Black bird σύνθεση του Ray Henderson του 1926,

στην κατά Miles Davis εκδοχή του.

Εδώ το ίδιο, με τον Gene Austin

Ακορντεόν

-Μικρέ, για έλα εδώ!
-Μάλιστα κυρία.
-Πάρε πέντε ευρώ.
-Πολλά δεν είναι;
-Όχι! Παίζεις υπέροχα!
-Ευχαριστώ…
-Εκτός από καλός μουσικός είσαι και ευγενικό παιδί!
-…..
-Τι τάξη πας;
-Έκτη Δημοτικού.
-Είσαι καλός μαθητής;
-Μμμ… ναι.
-Τι θέλεις να γίνεις όταν θα μεγαλώσεις;
- Ή γιατρός ή μουσικός.
-Πρέπει να γίνεις μουσικός!
-Και γιατρός μου αρέσει…
-Στη μουσική όμως έχεις ταλέντο.
-Ευχαριστώ…
-Κάνεις μαθήματα σε ωδείο;
-Όχι…-Μόνος σου έμαθες;
- Με τον πατέρα μου.
-Είναι μουσικός;
-Ναι, αλλά δουλεύει οικοδομή.
-Και δε μου λες;
-Μάλιστα.
-Έχεις αδέλφια;
-Ναι, έντεκα.
-Έντεκα!!! Παίζουν κι αυτά ακορντεόν;
-Ναι, όλα.
-Μπράβο! Εσείς κάνετε ολόκληρη ορχήστρα!
-Ναι παίζουμε όλοι μαζί στο σπίτι.
-Τυχεροί οι γείτονές σας!
-Μπα μας κάνουν παρατήρηση.
-Σα δε ντρέπονται!
-…..
-Τι συμβαίνει;
-Πρέπει να πηγαίνω…
-Ναι μικρέ μου…μη σε κρατάω άλλο.
-Γεια σας…και σας ευχαριστώ!
-Περίμενε! Να σε ρωτήσω κάτι ακόμα…
-Μάλιστα.-Πώς σε λένε;
-Εεε..
-Μα γιατί ντρέπεσαι;
-Εεε…το όνομά μου…
-Τι έχει το όνομά σου;
-Ξέρετε δεν είναι…
-Πώς σε λένε βρε παιδάκι μου;
-...είναι κάπως...
-Πες το επιτέλους!
-Φεβρουάριο.



Μουσική: Fou Rire, με το κουαρτέτο του Orosz Zoltán


Bonus track : La foule

Άσχημο προαίσθημα

-Δεν σε βλέπω κεφάτη αυτές τις μέρες.
- Δεν είμαι…
-Τι συμβαινει;
- Έχω ένα πολύ άσχημο προαίσθημα.
- Έλα τώρα.
- Ναι σου λέω!
-Ανοησίες.
-Τα ίδια έλεγες και στο Μπεν.
- Ποιο Mπεν;
-Μα καλά δεν τον θυμάσαι;
- Αααα, λες για το μικρό που χοροπηδούσε όλη την ώρα;
-Ναι!
-Αλλά τι σχέση έχει αυτός;
-Θυμάσαι την άνοιξη που μας έλεγε τα ίδια;



Μουσική : Powder Puff σύνθεση του Shorty Rogers, από το τρίο Understatement Project, ( Titus Chen , Mimmo de Paola και Burkhard Ruckert )


Bonus track : Fantasie - an Original

Τα παγκάκια

-Κουράστηκες;
-Ναι! Εσύ;
-Λίγο. Θες να καθίσουμε;
- Ναι, αλλά πού;
- Εδώ, σε ένα παγκάκι.
-Να καθίσουμε μια φορά στα κάτω;
-……
- Δε θέλεις;
- Δεν υπάρχουν κάτω- παγκάκια.
-Δεν υπάρχουν;
-Όχι, μόνο πάνω -παγκάκια υπάρχουν.
-Έχεις δίκαιο. Μου διέφυγε…
-Πάντα κάνεις αυτό το λάθος.

- Έλα! Θα καθίσουμε στα πάνω.
-Πού θέλεις;
- Διάλεξε!
- Όχι, εσύ.
-Να εδώ, σε αυτό δεξιά.
-Δεν υπάρχουν δεξιά -παγκάκια.
-Δεν υπάρχουν;
-Όχι! Δεξιά είναι το ποτάμι*.
-Το ποτάμι;
-Ναι, τόσες φορές στο έχω πει.
-Το ξεχνάω…
-Δεξιά δεν υπάρχει τίποτα.
-Κι εγώ που βρίσκομαι δεξιά;
- Μα και εσύ δεν υπάρχεις.



-Τι θα κάνουμε τώρα;
-Θες να καθίσουμε σε αυτό εδώ αριστερά;
-Όχι, εδώ!
-Γιατί;
-Εδώ είναι ασπρόμαυρα.
-Θες να πάμε σπίτι;
-Ναι, καλύτερα.




*Hudson River


Μουσική: Gnossienne No.5, σύνθεση του Erik Satie

Mr. Dece

-Τι ομορφιές είναι αυτές; Εσύ λάμπεις!
-……
-Τι έγινε; Γιατί αυτό το πονηρό χαμόγελο;
-Ήρθε…
-Ποιός;
-Να σου δείξω φωτογραφία;
-Έχεις;
-Στο κινητό…περίμενε….να κοίτα!
-Μμμμμ!
-Μόνο αυτό έχεις να πεις;
- Ωραίο βλέμμα!
-Mόνο;
-Και τα χείλη του, αλλά το βλέμμα...Ποιος είναι;
-Θυμάσαι αυτόν που είχα γνωρίσει πέρυσι στο πρωτοχρονιάτικο πάρτι;
-Α! Τον κύριο Σταχτοπούτα;
-Σταμάτα!!!
-Εσύ δεν μου είχες πει ότι εξαφανίστηκε λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου;
-Μόνο αυτό θυμάσαι;
- Τι άλλο;
-Ότι ήμασταν όλο το βράδυ μαζί…
-Το μισό βράδυ...
-Έστω…μου είχε πει λοιπόν: «Θα αργήσω λίγο, αλλά θα επιστρέψω μόνο για σένα»
-Και εσύ τον πίστεψες!
-Όταν μου το είπε, με κοίταζε με αυτό ακριβώς το βλέμμα.
-Κι εσύ φυσικά έλιωσες και τον κοίταζες χωρίς να πεις κουβέντα.
-Όχι! Δηλαδή ναι, έλιωσα αλλά του είπα: «Θα σε περιμένω» *
-Και μετά από ένα χρόνο, σου έστειλε τώρα μια φωτογραφία;
- Επέστρεψε!
-Πότε;
-Χθες βράδυ- στις δώδεκα ακριβώς!
-Και;
-Ε, τι και;
-Και;
-Σταμάτα αδιάκριτη!!!
-Εντάξει! Δεν ρωτάω…άλλωστε φαίνεται.
-………..
-Θα μου πεις τουλάχιστον πώς τον λένε;
-Αχ! Dece.
-Αχ Dece;
-Όχι, σκέτο Dece.
-Περίεργο όνομα…
-Δεν σ` αρέσει;
-Δεν το έχω ξανακούσει.
-Ωραίο δεν είναι;
-Από πού βγαίνει;
- Από το December.





Μουσική : I Will Wait For You* , σύνθεση του Michel Legrand από το soundtrack της ταινίας The Umbrellas of Cherbourg . Με τη φωνή της Laura Fygi από το άλμπουμ Live at Ronnie Scott's 2003

Καλό μήνα!

Παραγγελία

-Ρε Φάνη! Σώσε με.
-………
-Τα παιδιά στο μπλογκ, ξετρελάθηκαν με το μυλοκόπι.
-………
-Μπα! Αν δεν έβαζα και τους σαργούς, δεν θα έφτανε με τίποτα.
-…………
-Μωρέ μια χαρά ψήθηκαν, αλλά να…μάλλον θα περάσουν και σήμερα. Έχεις κανένα μεγάλο να στείλεις;
-……….
-Έλα! Πότε;
-……….
-Σαράντα κιλά;
-………..
-Και πώς το βγάλατε βρε θηρία;
-……….
-Τι μου λες!
-……….
-Ναι βέβαια! Πρέπει να μας φτάσει.
-……….
-Όχι, στην ηλεκτρική, στα κάρβουνα θα το ψήσω.
-………
-Έξω στην αυλή.
-……
-Μια χαρά είναι ο καιρός.
-…………
-Σε ευχαριστώ ρε Φάνη.
-……….
-Ναι.
-…..
-Θα μου κάνεις μια χάρη ακόμα;
-……
-Πριν το κόψετε, μπορείς να το βγάλεις καμιά φωτογραφία;
-………
-Ναι μωρέ, για το μπλογκ.

Μουσική: Tema Di Caterina σύνθεση του Aldo De Scalzi,
από το soundtrack της ταινίας Si può fare

Ανοιχτή Πρόσκληση

-Σήμερα, αύριο...όποτε θέλεις.
-………………
-Έχω ψάρι.
-………..
-Μυλοκόπι !
-…………
-Σπαρταρούσε ακόμα όταν το έφερε ο Φάνης.
-……………….
-Είναι ξέμπαρκος και βγαίνει πότε -πότε για ψάρεμα.
-……………..
-Στη σχάρα, σε ένα εικοσάλεπτο το πολύ θα είναι έτοιμο.
-……………..
-Βράζω χόρτα τώρα, αλλά άμα θες, ετοιμάζω ρόκα.
- ……………
-Όχι από τη δικιά μου. Τελείωσε.
-……….
-Λευκό.
-….........
-Ναι ελαφρύ αλλά εξαιρετικά εύγεστο
-……
-Άσε τα γλυκά. Έχω φυλάξει τα τελευταία ρόδια.
-……........
- Στην ανάγκη, τρώμε γλυκό του κουταλιού κυδώνι.
-……........
-Όποτε θες.
-………….
-Ναι εδώ θα είμαι..
-…………..
-Έχω να απαντήσω σε σχόλια....

-.............

-.....να στήσω ανάρτηση για τη Δευτέρα και την Τρίτη.
-…….....
- Την Τρίτη είναι πρωτομηνιά.
-……………….
-Μα δεν το έχεις καταλάβει ακόμα ότι είμαι ένας ευσυνείδητος blogger;
-…………….
-Μην κοροϊδεύεις!
-…………......
-Σ` αφήνω, χύνεται το νερό....πρέπει να βγάλω τα χόρτα
-……............
- Μα δε χρειάζεται τηλεφώνημα. Σε περιμένω.

Μουσική: Tema Di Caterina σύνθεση του Aldo De Scalzi,

από το soundtrack της ταινίας Si può fare

Διαφωνίες

-Νάτος! Ήρθε…
-Ποιος;
-Ο Νοέμβριος!
-Πού;
-Μπροστά σου. Δεν τον βλέπεις;
-Είναι αυτός ο Νοέμβριος;
-Ε! Ποιός είναι τότε;
-……
-Σε ρωτάω ποιος είναι!
-Δεν του μοιάζει καθόλου.
-Τον θυμάσαι;
-Άκου ερώτηση!
-Μα ήταν…παλιά, πολύ παλιά!
-Κι ο δικός σου, ο Αύγουστος ήταν παλιά αλλά…
-Αυτό ήταν σχέση!
-Και το δικό μου τι ήταν;
-Πόσο κράτησε;
-Σε παρακαλώ, μη γίνεσαι αδιάκριτη!
-Συγνώμη γλυκιά μου…νόμιζα ότι…
-Όχι! Δεν τον έχω ξεπεράσει…και τον θυμάμαι πολύ καλά.
-Δεν είναι ο Νοέμβριος;
-Όχι!
-Μα τότε αυτός ποιός είναι;
-Δεν ξέρω
-……
-Ίσως…
-Τι;
-Ίσως να είναι ο Χέρμαν.



Μουσική: In a Sentimental Mood, σύνθεση του Duke Ellington με τον ίδιο και τον John Coltrane από το άλμπουμ Duke Ellington & John Coltrane του 1962

Nest, sweet nest!

-Έλα μωρό μου!

-.........

-Στον αέρα...

-…….

-Περίμενε να κατέβω...

-Τώρα μ` ακούς;

-........

-Με τα παιδιά ήμουνα…εσύ;

-………..

-Α! ωραία.

-…….

-Κι εγώ γυρίζω.

-.....

-Δε θα αργήσω. Σε πέντε λεπτά.

-........

-Μωρό μου, να σου ζητήσω μια χάρη;

-……

-Σε παρακαλώ, ας μη βγούμε το Σαββατοκύριακο...

-.....

-Ναι, να ξεκουραστούμε λίγο.

-…….

-Θα δούμε ταινίες, θα ακούσουμε μουσική...

-.....

-Αμέ!!!

-…..

-Έχουμε κεράκια.

-…..

-Ναι, μωρό μου θα χουχουλιάσουμε.

-....

-Δε χρειάζεται να μαγειρέψεις.

-........

-Μη σε νοιάζει. Φέρνω φαγητό.

-......

-Λιχουδιές που σου αρέσουν.

-.....

-Δε σου λέω, έκπληξη.

-.....

-Φιλάκια

-....

-Κι εγώ!

Μουσική: Three little birds του Bob Marley, με τον Gilberto Gil.

Φωτογραφία: δημοσιεύτηκε στο Κ, είναι Ισπανού φωτογράφου, αναζητώ το όνομά του...

Κάτι θα βρω...

-Πού είναι;
-Τι;
-Η σημερινή ανάρτηση!
-Ε...δεν έχει.
- Δεν έγραψες;
-Όχι!
-Γιατί παρακαλώ;

-Δεν πρόλαβα...

-Τι έκανες χθες όλη μέρα;
-Η αλήθεια είναι ότι άρχισα το μεσημέρι να γράφω κάτι με θέμα τον καιρό που ήταν βροχερός δυο βδομάδες συνέχεια…
-Ανώδυνα πράγματα!
- Όχι! Υπήρχαν υπόγειες, πλην όμως σαφείς αναφορές την πολιτική επικαιρότητα.
-Μασκαρεμένη προεκλογική ανάρτηση δηλαδή.
- Με συγχωρείς, αλλά ήταν μια πολιτική ανάρτηση προορισμένη να προβληματίσει.
-Και τι έγινε;
- Είχα βρει μουσική που έδενε καταπληκτικά, μια καλή φωτογραφία, αλλά ευτυχώς με φρέναρε ένα απόσπασμα από ένα παλιό χρονογράφημα...
-Γιατί;
-Να έλεγε : «Γράφεις αποβραδίς για το θαυμάσιο ανοιξιάτικο καιρό. Το πρωί σε ρεζιλεύει ο άστατος αττικός ουρανός. Βρέχει με το τουλούμι. Παλεύεις να είναι ωραίο, δυνατό, νευρώδες κι εκείνο βγαίνει λειψό και αξιολύπητο…»* Κατάλαβες τώρα τι με φρέναρε;
- Όχι…
-Είδα πρόγνωση του καιρού...δε θα έχει βροχές αυτή τη βδομάδα. Δε μπορούσα να ανεβάσω τέτοιο θέμα κι έξω να είναι χαρά Θεού.
-Τέλος πάντων. Γιατί δεν έγραψες κάτι άλλο;
- Ξεκίνησα δύο. Ένα για περιστέρια- μια παλιά ιστορία ετικέτας logbook -και ένα ακόμα για πλυντήρια. Αυτό με τα πλυντήρια το προχώρησα αρκετά.
-Γιατί δεν το τελείωσες;
-Είχε πάει 7:30 κι άρχιζε ο ημιτελικός!
-Να, θα μπορούσες να γράψεις για την νίκη της Εθνικής.
-Αυτό ήθελα και κράτησα σημειώσεις. Δες εδώ!
-Δε βγάζω άκρη με αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα.
- Εγώ πάντως τα βγάζω. Κοίτα: πρώτο δεκάλεπτο 16-13, δεύτερο δεκάλεπτο… Πρίντεζης εκπληκτικό κάρφωμα και φάουλ… τρυφερή σκηνή με τους Σλοβένους τεχνικούς 31- 24… τρίτο δεκάλεπτο ασίστ του Καλάθη στο Φώτση και κάρφωμα, 42-37… τέταρτο δεκάλπτο..
-Ωραία! Γιατί δεν κάθισες μετά τον αγώνα να γράψεις;
-Άκου κι αυτό! Είναι καλό το έγραψα στο τέλος: «Ο Ζήσης παίρνει θέση για ελεύθερες βολές. Δεκαέξι δευτερόλεπτα και πέντε δέκατα πριν από το τέλος ενώ το σκορ είναι 55-53. Φαίνεται ψύχραιμος. Φιλάει τη μπάλα, λυγίζει τα γόνατα και σουτάρει. Η μπάλα φεύγει από τα χέρια του και περιστρεφόμενη γύρω από τον εαυτό της διαγράφει μια γλυκιά καμπύλη για να καταλήξει στο καλάθι…»
-Μπερδεύεις την ποίηση με το μπάσκετ!
-Μα το μπάσκετ είναι ποίηση.
-Εντάξει! Ξαναρωτάω, γιατί δεν έγραψες μετά τον αγώνα;
- Δεν ήξερα αν έπρεπε να γράψω για τον αγώνα ή μόνο για τον Σοφοκλή.
-Μπορούσες να γράψεις για τον αγώνα και να αφιερώσεις μια παράγραφο στο Σχορτσανίτη.
-Δεν έφτανε μια…έβαλε 23 πόντους. Ήταν ο καλύτερος αγώνας του.
-Ας ήταν δύο, ας ήταν τρεις, αλλά να έγραφες!
-Ξεκίνησα αλλά είχα το ένα αυτί στη συνέντευξη και δε μπορούσα να συγκεντρωθώ.
-Ωραία. Ας την έβλεπες κανονικά και ας έγραφες για συνέντευξη.
-Προσπάθησα να την παρακολουθήσω αλλά δεν τα κατάφερα. Άσε που σκέφτηκα ότι ακολουθεί το debate των έξι μετά των δύο…στο μεταξύ άρχισε κι ο τελικός Ισπανία- Σερβία και ήθελα να τον δω.
-Λοιπόν! Τα πολλά λόγια είναι φτώχια! Έχει πάει πέντε. Στρώσου και γράψε. Τώρα!
-Τι να γράψω;
-Δε με ενδιαφέρει. Ας είναι για περιστέρια, ας είναι για το χρυσό του 2005, ας είναι για τον Γκάλη, ας είναι για το γέρο Καραμανλή, για το Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, για το Παρίσι -Τέξας…
-Δε με βοηθάς καθόλου έτσι.
-Ένα σου λέω: θα περάσω πάλι στις επτά. Αν δεν έχει ανάρτηση, απολύεσαι!
-…
-Τι σκέφτεσαι;
-Να γράψω την κουβέντα μας;
-Τη θυμάσαι;
-Μέσες άκρες.
- Δεν είναι άσχημη ιδέα. Μη βάλεις μόνο αυτό το τελευταίο- για την απόλυση…Για τίτλο, τί σκέφτεσαι;
-Κάτι θα βρω...

Μουσική : Rio Ancho, Paco de Lucía, από το δίσκο Entre Dos Aquas 1986 (αφιερωμένο στους Ισπανούς νικητές του Eurobasket 2009)

Η εικόνα του Σοφοκλή από εδώ


*Από το χρονογράφημα του Νίκου Παπαπερικλή (1908-1988) Ένας κόσμος

Τα παιδιά

-->

-Τσιρίζουν τ` άτιμα!

-Παίζουν.

-Δε μ` άφησαν να κοιμηθώ!

-Παιδιά είναι...

-Είναι μεσημέρι!

-Είναι παιδιά...

-Πόσα καλοκαίρια έχουν μπροστά τουs...

-Όσα αφήσαμε εμείς πίσω μας.

Μουσική: In memoriam του Bruno Coulais από την ταινία Les choristes του 2004

Δωμάτιο με θέα

-Έκλεισες δωμάτιο;
-Ναι σου είπα.
-Κοντά στη θάλασσα;
- Πάνω στη θάλασσα.
-Ωραία! Έχει θέα από το μπαλκόνι;
-Δεν έχει μπαλκόνι. Είναι μπαλκόνι.
-Πόσων αστέρων;
-Χιλίων!
-..........
-Γιατί με κοιτάς έτσι;
-Πολύ περίεργα μου τα λες.
-Κυριολεκτώ.
-Α! καλά….κλιματισμό έχει;
- Ναι φυσικό.
-Φυσικά ή φυσικό;
-Φυσικά φυσικό.


-Τι είναι όλα αυτά εδώ;
-Οι βαλίτσες μας.
- Τι εννοείς; Εγώ είχα ετοιμάσει ένα μικρό σάκο.
-Είναι μέσα στη μεγάλη βαλίτσα μαζί με αυτά που ξέχασες.
-Τι ξέχασα;
-Το λινό κοστούμι, τέσσερα πουκάμισα, το…
-Δεν τα ξέχασα! Δεν θα τα χρειαστώ.
-Δεν το συζητάω, θα τα πάρεις!
-Καλά καλά, μη φωνάζεις. Εσύ ετοιμάστηκες;
-Βάζω το lap top στην τσάντα και είμαι έτοιμη.
-Θα το πάρεις μαζί σου;
-Φυσικά.
-..........
-Μη μου πεις ότι δε θα έχω internet στο δωμάτιο!
-Όχι. Δεν θα έχεις.
-Σοβαρολογείς; Μα δεν είναι δυνατόν!
-Έλα, θα χάσουμε το καράβι.
-Εγώ σε δωμάτιο χωρίς internet δε μένω!
-..........
-Να πας μόνος σου!
- Μη φωνάζεις!
-Ακούς τι σου λέω; Να πάς μόνος σου!
-Εντάξει!


-Τι κάνεις εκεί;
-Ανοίγω για να πάρω το σάκο μου.
-Μην τολμήσεις!
-..........
-Πού πάς;
-Στο δωμάτιο που έκλεισα. Μόνος.




Μουσική: 50 ways to leave your lover, του Paul Simon από το άλμπουμ του 1975 Still Crazy After All These Years.

Τέττιγες λυρίζοντες

- Εκατό, θέση δεκαπέντε, λέγετε!

- Εμπρός…Με ακούτε;
-Όχι κύριε δεν σας ακούω καθαρά…
-Κυρία! Ευτέρπη, χήρα Μπαλαούρου, του στρατηγού.
-Με συγχωρείτε κυρία μου, αλλά ακούγεται αυτός ο θόρυβος και…
-Δια αυτόν ακριβώς σας κάλεσα. Δια την όχλησιν, ήτινα υφίσταμαι εν τω μέσω της νυκτός. Είναι δε το μέγεθος αυτής, ικανόν να φτάσει εις υμάς και να σας καταστήσει αυτήκοον μάρτυρα του μαρτυρίου μου.
-Θα μου πείτε τι ακριβώς συμβαίνει;
- Άεργοι τέττιγες, ων τον αριθμόν δε δύναμαι να υπολογίσω…
-Τέττιγες, είπατε;
-Μάλιστα.
-Εσείς πώς ξέρετε ότι είναι άνεργοι;
-Άεργοι... εκ του Αισώπου!
-Α…μάλιστα.
-Με ακούτε;
-Ναι ακούω και σημειώνω… συνεχίστε παρακαλώ.
-Συγκεντρωθέντες περιμετρικώς της οικίας μου…
-Πότε ακριβώς συγκεντρώθηκαν;
-Προς ενός μηνός.
-Μα γιατί μας τηλεφωνείτε τώρα;
- Διότι τώρα έχουν υπερβεί κάθε όριον αυλίζοντες.
-Όλο το μήνα παρέμειναν συγκεντρωμένοι στην αυλή σας;
-Αδιαλείπτως!
-Καλά, θα δω τι μπορώ να κάνω.
-Παρακαλώ να αποστείλετε πάραυτα δύναμιν ικανή να συλλάβει απαξάπαντες τους κεκρυμμένους τέττιγας και να τιμωρήσει παραδειγματικώς αυτά τα τέρατα τα μη σεβόμενα τας ώρας κοινής ησυχίας.
-Ησυχάστε κυρία μου. Θα στείλω ένα περιπολικό αμέσως…πέστε μου πάλι το όνομα σας και τη διεύθυνσή σας.
-Σας ευχαριστώ χωροφύλαξ. Παρακαλώ σημειώσατε: Ευτέρπη Μπαλαούρου... του στρατηγού, οδός Ελιάς 17…είναι κάθετος της Λεωφόρου Πεύκων…

Τέττιξ ο Αττικός

στον boubli(s) που υποφέρει απο τα τζιτζίκια



Μουσική: Αντί γι αυτό, Viper`s Drag σύνθεση του Thomas Fats Waller, πιάνο Dick Hyman