Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

The Brussels connection


      

Σταμάτησε μαλακά το VOLVO δίπλα στο χιονισμένο πεζοδρόμιο. Ακριβό αυτοκίνητο αλλά τα άξιζε τα λεφτά του. Μπορεί να το χρώσταγε ακόμα αλλά δεν μετάνιωνε. Κοίταξε προσεκτικά γύρω του, τσέκαρε τους καθρέφτες. Κανείς. Παρότι αφέγγαρη η νύχτα είχε μια απόκοσμη λάμψη από το χιόνι που στοργικά σκέπαζε το κάθε τι. Ρύθμισε το φως καμπίνας να μην ανάψει καθώς θ' άνοιγε την πόρτα. Κατέβηκε, έκλεισε μαλακά την πόρτα, στάθηκε μια στιγμή σαν αναποφάσιστος, με τα χέρια στην τσέπη του ακριβού παλτού του. Κάνοντας ότι διορθώνει το burberry κασκόλ του κοίταξε πάλι προσεκτικά γύρω του. Κανείς. Προχώρησε προς το εγκαταλελειμμένο σπίτι. Η πόρτα του κήπου άνοιξε μ' έναν ανατριχιαστικό στριγγό ήχο. Στάθηκε κι αφουγγράστηκε. Τίποτα δεν έσπαγε την καθησυχαστική σιωπή του χιονιού.
«Τέτοια ώρα,τέτοια νύχτα, χριστουγεννιάτικα κανείς δεν θα κυκλοφορεί στους δρόμους» σκέφτηκε ανακουφισμένος.
Προχώρησε στο πλάι του σπιτιού και, όπως έλεγαν οι οδηγίες, έσπρωξε απαλά την μπαλκονόπορτα. Άνοιξε αθόρυβα. Μπήκε, βγάζοντας από την τσέπη του τον μικροσκοπικό φακό του με την εξαιρετικά συγκεντρωμένη δέσμη. Άρχισε να ελέγχει τον χώρο. Σκουπίδια παντού. Βρώμικα κουρέλια, χαρτιά, περιττώματα, αποφάγια, χρησιμοποιημένα προφυλακτικά συνέθεταν την μεταμοντέρνα διακόσμηση του χώρου, με φόντο βρώμικους τοίχους καλυμμένους με κάθε λογής γκράφιτι. Αδιαφορώντας για όλ' αυτά προχώρησε προς την απέναντι πόρτα κι άρχισε να ελέγχει με προσοχή το πρεβάζι της σάπιας κάσας. Νάτη. Έριξε τη δέσμη του φακού του μέσα στην τρύπα που είχε δημιουργηθεί απ' τον συδυασμό σαρακιού και πεσμένου σοβά. Ο φάκελος ήταν προσεκτικά στριμωγμένος, να μην φαίνεται. Έβαλε το δείκτη και τον μέσο έπιασε την άκρη του φακέλου και τον τράβηξε. Ένας θόρυβος πίσω του τον έκανε να γυρίσει αλαφιασμένος, στρέφοντας το φακό του προς τα εκεί. Δυο μαύρα μάτια, σε μελαψό πρόσωπο, στεφανωμένα με λιγδερά μαύρα μαλλιά τον κοιτούσαν έντρομα. Ψύχραιμα έβαλε τον φάκελο στην τσέπη του και βγήκε από την μπαλκονόπορτα. Πήγε με αργό βήμα στο αυτοκίνητο, μπήκε  και ξεκίνησε χαλαρά. Οδηγώντας, άνοιξε τον φάκελο, έβγαλε από μέσα το χαρτί και το διάβασε φευγαλέα. Ένα χαμόγελο χαράχτηκε στα χείλη του. Με τα λεφτά που του είχε υποσχεθεί ο Συμβολαιογράφος θα ξεχρέωνε επιτέλους το 
VOLVO. Πέταξε το χαρτί στο διπλανό κάθισμα. Τρεις μόνο λέξεις ήταν χαραγμένες επάνω του :«Theorema, Τσαλαπετεινός, Σελιτσάνος».Συνέχισε να οδηγεί ικανοποιημένος.[Σ]



      

Είδα τις χοντρές μπότες του να εμφανίζονται μέσα από την καμινάδα.
Απόρησα, Χριστουγεννιάτικα ο Άγιος Βασίλης δεν έρχεται ποτέ.
Σε μια βδομάδα ήταν η γιορτή του, τι γύρευε νυχτιάτικα στο δικό μου σαλόνι; Περίμενα να εμφανιστεί ολόκληρος και στάθηκα μπροστά στο τζάκι.
"Τι θέλεις Χριστουγεννιάτικα εδώ, Σάντα;", τον ρώτησα καθώς ξεσκόνιζε το μανίκι του από την κάπνα.
Η γενειάδα του ολόλευκη, το κόκκινο ρούχο του ατσαλάκωτο σαν καινούριο.
"Απορώ, καθαριστήριο το πήγε πριν κατέβει ως εδώ;", αναρωτήθηκα χωρίς να μιλήσω.
"Εσύ έγραψες την πρώτη ιστορία, ο Τσαλαπετεινός τη δεύτερη κι ο Σελιτσάνος την τρίτη, έτσι;", με ρώτησε χωρίς περιστροφές.
Είχε ξεχάσει μέχρι και να με καλησπερίσει.
Ένα τρομερό δέος με διαπέρασε σαν ερωτική ταραχή. Πρώτη φορά ένιωθα να ερωτεύομαι έναν Άγιο. Φωτιά θα έπεφτε να με κάψει...
"Ναι, έτσι έγινε, ακριβώς", παραδέχτηκα κοιτώντας τον από την κορυφή ως τα νύχια.
"Και γιατί παίξατε με το κοινό βάζοντάς το να διαλέξει;", με επέπληξε σοβαρά, πλησιάζοντας λίγα βήματα κοντά μου.
Μύριζε χειμώνα, χιόνι και μια ιδέα ιδρώτα. Συγκλονίστηκα.
"Για τη χαρά του παιχνιδιού, Σάντα", παραδέχτηκα νιώθοντας τύψεις για κάτι που δεν είχα καταλάβει τι ήταν.
Μάλλον έφταιγε το χέρι του, που απλώθηκε προς το μέρος μου απειλητικά.
"Ανέβα!", με πρόσταξε χωρίς να μου δώσει άλλες εξηγήσεις.
Μπήκα στην καμινάδα ξωπίσω του, ακολουθώντας τον σαν κουρδισμένο παιχνιδάκι.
Βγήκαμε στην έναστρη νύχτα ασθμαίνοντας.
Με έπιασε από τη μέση και με έριξε πάνω στο έλκηθρο που περίμενε απέξω.
Οι τάρανδοι μούγκρισαν όλο χαρά.
Αρχίσαμε να πετάμε στον καθαρό ουρανό, όπου διακρίνονταν μόνο μερικά ασημένια αστέρια.
Τον κρατούσα από τους ώμους και μέσα μου κάτι έλιωνε σαν σιρόπι πάνω σε γλυκό.
"Με απήγαγε ο Αγιος Βασίλης", σκέφτηκα με μια άγρια χαρά. "Και πώς να το πω στους άλλους δυο που περιμένουν; Δεν έχω κάν μαζί μου ένα κινητό!"...
Δεν ξέρω τι θα γίνει με τον συμβολαιογράφο. Πώς θα χαριστούν τα δώρα στους νικητές. Τι θα γίνει αύριο.
Το μόνο που ξέρω απόψε είναι πως έπεσα θύμα απαγωγής από έναν κόκκινο άγιο, και ο θεός βοηθός από εδώ και πέρα...[Th]


      

Το πρωί της Δευτέρας 26/12/2011, στις 6.17 ακριβώς κι ενώ ακόμα δεν είχε ξημερώσει, πλησιάζοντας στο κτίριο γραφείων στη Boulevard Anspach στο κέντρο των Βρυξελλών, η Maria Sol, καθαρίστρια από το Εκουαδόρ, είδε σταθμευμένα 4 περιπολικά με αναμμένους τους προβολείς και την είσοδο του κτιρίου όπου εργαζόταν, αποκλεισμένη με πορτοκαλί κορδέλες. Κοντοστάθηκε χωρίς να ξέρει αν θα έπρεπε να κάνει μεταβολή και να φύγει ή να προχωρήσει. Ένα χτύπημα στην πλάτη την κατατρόμαξε. Ήταν ο θυρωρός του κτιρίου, ένας μεσήλικας Έλληνας, ο χειρότερος κουτσομπόλης που είχε γνωρίσει ποτέ · φύσει και θέσει.

Δεν πρόλαβε, να τον ρωτήσει τί συνέβη, ούτε καν να τον καλημερίσει κι εκείνος άρχισε να της λέει χωρίς κανέναν ειρμό: “Τον μπαγάσα! Την κοπάνησε με όλα τα δώρα του διαγωνισμού. Και τα λεφτά της αμοιβής άρπαξε και τη δουλειά δεν έκανε! Οι άλλοι κάτω σε μας, περιμένουν ακόμα τα αποτελέσματα. Συμβολαιογράφος να σου πετύχει! Μεγάλος απατεώνας!. Καλά, βέβαια εγώ είχα καταλάβει από την αρχή τι μούτρο ήταν. Το χειρότερο όμως, ξέρεις ποιό είναι;” Χωρίς να περιμένει απάντηση από τη Maria Sol που μόλις που καταλάβαινε τα γαλλικά του με την έντονη Τρικαλινή προφορά, συνέχισε ακάθεκτος: “ Λένε – κι αυτό να μη σου ξεφύγει σε κανέναν- ότι απήγαγε και τη γυναίκα που του ανέθεσε τη δουλειά! Αυτή πάλι, σοβαρή μπλογκερ χωρίς να αναλογιστεί τις συνέπειες, λένε ότι ενώ κατάλαβε ότι πρόκειται για απαγωγή, τον ερωτεύτηκε και του πρότεινε να φύγουν μαζί για τη Βενεζουέλα που εργάζεται μια φίλη της που τη λένε So Far! Καταλαβαίνεις βέβαια, ότι έτσι η υπόθεση θα περάσει στα χέρια της Ιντερπόλ και...

Από τη φλυαρία του θυρωρού η Maria Sol γλύτωσε με την παρέμβαση ενός αστυνομικού που τους πλησίασε κι αφού τη ρώτησε αν εργάζεται στο συγκεκριμένο κτίριο της ζήτησε να τον ακολουθήσει. Τους είπε ό,τι ήξερε. Ότι είχε δει τα δώρα όταν τα έφεραν στο γραφείο την περασμένη εβδομάδα και ότι ο συμβολαιογράφος της είχε ζητήσει να μην καθαρίσει το δωμάτιο όπου φυλασσόταν και ότι το είχε διπλοκλειδώσει ο ίδιος. Επίσης ότι καθαρίζοντας τη ντουλάπα που κρεμούσε το παλτό του, την Παρασκευή το απόγευμα είδε κρεμασμένη μια στολή Αγιο Βασίλη και μια ψεύτικη γενειάδα. Tης φάνηκε περίεργο γιατί δεν μπορούσε να φανταστεί έναν τόσο όμορφο και νέο άντρα ντυμένο Άγιο Βασίλη. Αφού δίστασε για λίγο πρόσθεσε ότι στο κάτω μέρος της ντουλάπας βρήκε τσαλακωμένο ένα χαρτί που έγραφε τρεις λέξεις, τη μία κάτω από την άλλη. Δεν το είχε πετάξει. Αν το ήθελαν, ναι, το είχε μαζί της. Άνοιξε το πορτοφόλι της, έβγαλε το χαρτί και το έδωσε στους αστυνομικούς. Το έπιασαν φορώντας γάντια, το έβαλαν σε μια διάφανη σακούλα. Μερικές ώρες αργότερα, στη Σήμανση έμαθαν ότι έγραφε στα ελληνικά: "Θεώρημα, Τσαλαπετεινός, Σελιτσάνος" και μπερδεύτηκαν ακόμα περισσότερο. [Τ]



18 σχόλια:

Theorema είπε...

Εξωτικό μου,

πρέπει να συσκεφθούμε πάραυτα. Ο Συμβολαιογράφος πρέπει να πληρώσει. Η Μαρία θα συνεργαστεί. Ο Άγιος Βασίλης θα μας βοηθήσει (έχει κέφια).
Το ΒΟΛΒΟ θα μετατραπεί σε Κιτ και θα κάνει δυνατά τα αδύνατα, όπως όλοι γνωρίζουμε, isn't it?

Sue είπε...

... γαλλικά με Τρικαλινή προφορά! For humour's sake, Τσαλαπετεινέ!


Χρόνια πολλά και πάντα τόσο ευδιάθετα!

agrampelli είπε...

να είσαστε καλά! και οι 3...

mission impossilbe;;;;;

άπαιχοι:*****

(είπε:και μια ανάσα βαθειά & χαλαρωτική πλημμύρισε το στήθος της...)


χρόνια καλά:))

ippoliti_ippoliti είπε...

Να χαρώ δηλαδή; να χαρώ;΄
Τη βρήκα τη σωστή απάντηση;για μιλήστε τριάς.
Και καλά τα δώρα άντε τα έφαγε ο ελεεινός ο συμβολαιογράφος.Μα ούτε μία΄τόση αναφορίτσα;
σας φιλώ όλους σας

Τσαλαπετεινός είπε...

Theorema: Φοβάμαι ότι οι ήρωές μας έχουν αυτονομηθεί σε τέτοιο βαθμό που πλέον έχουμε χάσει τον έλεγχο και δεν μπορούμε να κινήσουμε τα νήματα της ιστορίας. Έτσι από τα παρασκήνια θα πρέπει να μεταφερθούμε σε κάποιες απόμερες θέσεις στο εξώστη για να παρακολουθήσουμε μαζί με τους άλλους την συνέχεια.

Καλό σας απόγευμα ;-)

Τσαλαπετεινός είπε...

Sue: Την ώρα που προσπαθούσα να επιλέξω την προφορά του θυρωρού οι συνένοχοι ιστολόγοι μού έστελναν απανωτά μηνύματα: "Άντε, τελείωνε!" και "Μία ώρα σε περιμένουμε κι ακόμα;" Όπως καταλαβαίνετε εκείνοι είχαν ολοκληρώσεις τις ιστορίες τους και ζόριζαν το καημένο το πτηνό.

Υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες κατέληξα βιαστικά στην Τρικαλινή προφορά...

Χρόνια Πολλά!

Τσαλαπετεινός είπε...

agrampelli : Για την ιστορία πρέπει να δηλώσω ότι τόσο ο τίτλος όσο και η μουσική επιμέλεια του ποστ ανήκει στον αγαπητό κύριο Σελιτσάνο ο οποίος βρίσκεται σε καταπληκτική φόρμα!

Η μόνη σοβαρή διαφωνία που είχαμε ήταν για τη μάρκα του αυτοκινήτου.
;-)


Χρόνια Πολλά!

Τσαλαπετεινός είπε...

ippoliti_ippoliti: Είσαι η μοναδική νικήτρια του μεγάλου διαγωνισμού, τουλάχιστον στα σχόλια που κατατέθηκαν σε αυτό το μπλογκ. Βρήκες τη σωστή απάντηση και μάλιστα είχες τόση σιγουριά που με εξέπληξε!

Όσο για τα δώρα που δικαιούσαι και υπεξαίρεσε ο ελεεινός συμβολαιογράφος, δηλώνω υπεύθυνα ότι μόλις συλληφθεί θα υποχρεωθεί να επιστρέψει τα δώρα και μάλιστα θα επιβαρυνθεί με τόκο υπερημερίας.

Πολλά φιλιά και Χρόνια μας πολλά

ippoliti_ippoliti είπε...

Πουλί ή αγριόπουλο (μ'άρεσε σαν λέξη γι αυτό την πήρα δανεικιά και τη χρησιμοποιώ), τώρα που επισήμως επιβεβαιώσατε τη νίκη μου,(είμαστε μερικοί νομίζω νικητές- πέρασα από τα μπλόγκ των δύο άλλων μαγικών συνυπευθύνων σου και διάβασα)θα ξαναδιαβάσω απερίσπαστη την ιστορία- τη σημερινή εννοώ.
ΥΓ Επειδή είμαι από τους αναγνώστες που συγκινείτε και μου άρεσαν τόσο μα τόσο οι αναρτήσεις των ημερών, σας "άφησα ένα μικρό δωράκι" στo post σας All that Christmas
Παρότι πουλί και τριάς....ο λόγος σας...τέλος πάντων
Κιαπό δώ Χρόνια καλά με λίγες πίκρες και πολλά βεβαίως

Yannis Tsal είπε...

Γράφετε αστυνομικό μυθιστόρημα με... 6 χέρια; Υποσχόμενη η αρχή, καλή συνέχεια!

Μην τα ρίχνετε όλα στο συμβολαιογράφο όμως. Θυμίζω τι δήλωσε Τούρκος κληρικός αυτές τις μέρες: Αν ο Άη Βασίλης ήταν έντιμος, θα έμπαινε από τον πόρτα, όχι την καπνοδόχο!

M είπε...

Γύρισα σχεδόν τρέχοντας, άνοιξα τον υπολογιστή και ...Θεέ μου...τι απογοήτευση...ούτε 1 στα 3? Μάλλον πρέπει να διαβάζω περισσότερο και να μιλάω λιγότερο :-( Πάντως ... Καλή χρονιά να έχετε!!!!

renata είπε...

2 στα 3. Δεν είναι άσχημα :)

Και του χρόνου ;)

Τσαλαπετεινός είπε...

ippoliti_ippoliti: Το ξέρεις ότι ο τσαλαπετεινός λέγεται και αγριοκόκκορας; Οπότε το αγριόπουλο μου ταιριάζει. ;-)

Έχω και νέα να σου πω: αυτή η ιστορία έχει μια ακόμα συνέχεια. Την υπογράφει ένας μόνο μπλογκερ. Μια που ήσουν, δω τουλάχιστον, η μόνη που βγήκε τη λύση του μυστηρίου, περιμένω να μαντέψεις ποιός θα είναι ο υπεύθυνος της συνέχειας. Η δημοσίευση όμως...του χρόνου!

Σε ευχαριστώ κι από εδώ για το δώρο που άφησες στο All that Christmas. Ανεκτίμητο!

Τσαλαπετεινός είπε...

Yannis Tsal: Τα έξι χέρια σύντομα γίνονται οκτώ...

Τί είπε ο τούρκος κληρικός; Μήπως ήταν καμιά εξυπνάδα στο φβ;
Η θέση μου για τον Αγιο Βασίλη πάντως είναι σταθερή, την ξέρεις και συνοψίζεται σε μια λέξη: ΥΠΑΡΧΕΙ!

Τσαλαπετεινός είπε...

 M: Υποψιάζομαι ότι είσαι υπεύθυνη για τη στάση του συμβολαιογράφου! Άφησες σε κάθε μπλογκ τουλάχιστον δύο διαφορετικές λύσεις κι εκείνος που έπαιρνε ον λάιν τα αποτελέσματα μπερδεύτηκε, δεν ήξερε τι να κάνει με τα διπλά σου ψηφοδέλτια και στο τέλος...την κοπάνησε!
Καλή Χρονιά!

Τσαλαπετεινός είπε...

Renata: Δεν υπάρχει περίπτωση να βρήκες 2 στα 3! Δεν γίνεται! Σε καμία περίπτωση!
Ή ένα βρίσκεις ή και τα τρία. ;-)

καλή μας χρονιά !

Yannis Tsal είπε...

"Ο Αη-Βασίλης μπαίνει από τα παράθυρα και τα τζάκια. Αν ήταν έντιμος, θα έμπαινε από την πόρτα. Σε εμάς από εκεί μπαίνει", είπε ο Σουλεϊμάν Γενιτσερί, ιμάμης στην πόλη Κεσάννη της βορειοδυτικής Τουρκίας, σύμφωνα με την εφημερίδα Χουριέτ.
http://goo.gl/cFcss

Πετυχημένος και ο τίτλος σας, με σαφή αναφορά στο περίφημο French Connection.

Τσαλαπετεινός είπε...

Yannis Tsal: Προφανώς ο ιμάμης το λέει για να αποτρέψει το ποίμνιό του από τα ξενόφερτα ήθη και έθιμα. Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση πέρυσι στην Πόλη αρχές Δεκεμβρίου ένα τεράστιο κατάστημα με χριστουγεννιάτικα δέντρα και στολίδια και Αγιο Βασίληδες που είχε μάλιστα πολλή κίνηση.



Τον τίτλο τον οφείλουμε στον αγαπητό κύριο Σελιτσάνο. Θα του μεταφέρω το σχόλιό σου. ;-)